Μεγάλωσα πια

της Κρυσταλλένιας Γαβριηλίδου

Κι αν έμαθα κάτι, είναι να μην κάνω τα ίδια λάθη αλλά νέα
Να μην πενθώ στιγμές και χρόνια
Ν’ αφήνω το παρελθόν στη θέση του
Το μέλλον να μην το κοιτώ, σαν να μη μ’ αφορά
Να επικεντρώνομαι στο παρόν
Να δημιουργώ το τώρα, να το φτιάχνω
από όπου κι αν προέρχονται τα συστατικά του
Να μηδενίζω το κοντέρ
Κάθε φορά και μια νέα αρχή
Να μη χαλαλίζω δάκρυα εκεί που δεν αξίζουν
Μεγάλωσα πια
Ανάλωσα τόσο χρόνο σε ανούσια πράγματα, χαζές σκέψεις, κενούς ανθρώπους που φτάνουν για μια ζωή
Ίσως να ‘χω αναδρομικά και για τις επόμενες
Μεγάλωσα πια
Δε φοβάμαι να πάρω ρίσκα, ούτε να επωμιστώ τις συνέπειες
Πολύτιμος ο χρόνος και η προσοχή μου
Ξέρω που να τον «ξοδεύω»
Μπορεί να μου πήρε χρόνια μα 
Έμαθα,
Άλλαξα.
Κουράστηκα να αναλώνομαι
Έμαθα ότι δε χορταίνει έτσι το «μέσα»
Χάνεται. Σκορπίζεται. Πεινά.
Μεγάλωσα πια
Έπεσα και χτύπησα
Έμαθα τίποτα να μη με εκπλήσσει
Και για τίποτα να μη μετανιώνω
Μεγάλωσα πια
Αλλά όχι τόσο να μην έχω χρόνο για νέα λάθη, χώρο για μια αγάπη
Άλλωστε αυτό σημαίνει ζω
Κρατώ ό,τι μου κάνει καλό
Και έπειτα διαγράφω και προχωρώ
Μεγάλωσα πια..
Και έμαθα ότι η καρδιά δε γερνά
Διψά
Πονά αλλά συγχωρεί
Θυμάται αλλά και ξεχνά.

Μεγάλωσα πια..

Ετικέτες: ,

Related Posts

Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

335 shares

See You In FB