Κοινωνική αποδιοργάνωση

της Δέσποινας Τσαναξή

Η βία με βία καταστρέφεται;
Οι μάζες συνεχώς συσπειρώνονται
Και για να τις σπάσεις, θες κάτι άμεσο, κάτι σκληρό
Και μετά αμφιταλαντεύεσαι αν θα γίνεις ένα με αυτούς
Αν είσαι το πρόβατο ή ο λύκος.
Και τελικά τι είναι το σωστότερο να είσαι;
Και είναι καλό να είσαι κάτι από αυτά τα δύο;
Μα και αν δεν είσαι, τι θα γίνεις τελικά;
Οι αμφιβολίες σε τρώνε και βρίσκεσαι σε κενό προσπαθώντας να ορίσεις τον προορισμό της ταυτότητάς σου
Ταμπέλες, ταμπέλες, ταμπέλες
Σου βάλανε από μικρό
Να είσαι αυτό, να γίνεις εκείνο, να μάθεις πολλά.
Να βρεις δουλειά. Καλή δουλεία.
Να κάνεις λεφτά, πολλά λεφτά.
Για να μην είναι δικά σου και να τρέφονται από σένα πατρίδα, κράτος και παιδιά.
Και ναι,
Παιδιά,
Οικογένεια,
Να κάνεις οικογένεια. Γρήγορα. Γιατί τα χρόνια περνάνε, και περνάνε σαν νερό τα άτιμα.
Πότε ανοίγεις τα μάτια σου, πότε τα κλείνεις μπαίνοντας σε σχολεία και μετά σε πανεπιστήμια.
Ένα τσιγάρο δρόμος.
Μα για να γίνεις ολοκληρωμένος, άνθρωπος ευυπόληπτος και σωστός πολίτης
Πρέπει να τρέξεις και να ακολουθήσεις όλα τα βήματα για την σωστά κοινωνικά οργανωμένη ζωή σου.

Ξύπνα,
σου φωνάζουν μέσα στον υποτιθέμενο ύπνο σου και σε λήθαργο πιο επικίνδυνο επίτηδες σε ρίχνουν.
Μα αν ξαφνικά ξυπνήσεις, πρέπει να παλέψεις για να σηκωθείς και να σπάσεις με τις ίδιες πέτρες το πέτρινο στρώμα που έριξαν πάνω στο σώμα σου.
Και αν πάρεις την απόφαση και το κάνεις
Αν φωνάζεις, αν χτυπάς και αν καις
Αυτά που πρέπει να εξοντώσεις
Θα σε πουν βίαιο, θα σε πουν λύκο
Και θα πρέπει οι μάζες να προστατέψουν πια τα μαύρα πρόβατα που ψεύτικα βελάζουν.
Και να τες οι αμφιβολίες. Και να τα τα γιατί.
Η ανθρώπινή σου ύπαρξη θα βρεθεί σε μια κλωστή μα το ψαλίδι θα το έχεις εσύ και μόνο.
Είσαι ο κακός; Είσαι ο καλός;
Ποτέ δεν θα το μάθεις.
Ίσως σε καταπιεί και σένα ο όχλος.
Γιατί σου έμαθαν από μικρό πως τα πρόβατα είναι απροστάτευτα, είναι άβουλα και πρέπει να μένουν ενωμένα.
Και πως ο λύκος είναι ο πονηρός, είναι ο κακός και αυτός που σπέρνει την καταστροφή.
Έχεις αναρωτηθεί όμως πως αυτός ο λύκος ποτέ δεν δρα από μόνος του;
Ποτέ δεν σκοτώνει αν δεν του πάρουν το φαΐ μέσα από το στόμα;
‘Έχεις μάθει να καταδικάζεις τη βία που προκαλεί χάος
και την άλλη την ήσυχη, αυτή την ύπουλη αλλά και συγχρόνως γλυκιά,
την ονομάζεις αλήθεια και μαθαίνεις ψεύτικα να ζεις μέσα της.
Μα για τον βοσκό που υποκινεί τα πρόβατα ούτε λόγος.
Για αυτόν που σε έθαψε ούτε κακιά λέξη να μην πεις.
Ίσως γιατί δεν μπορείς να δεις ποιος πραγματικά είναι.
Μα για να φτάσεις σε αυτόν
Για να τον νικήσεις
Τον κλοιό των προβάτων πρέπει να σπάσεις.
Και ίσως η βία, η δικιά σου να μην είναι και η χειρότερη,
Αν ένα καλύτερο αύριο θες να χτίσεις.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Δέσποινα Τσαναξή
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

31 shares

See You In FB