Κι αν τίποτα δεν είναι εντελώς τυχαίο;

της Φανής Μιχαήλ

Ένα βράδυ διάβαζα ένα λογοτεχνικό βιβλίο και άκουγα μουσική ταυτόχρονα. Με βοηθάει να χαλαρώνω. Ξαφνικά, έρχεται στο μυαλό μου ένα τραγούδι που μου αρέσει μεν πολύ, αλλά το ακούω πολύ σπάνια και ακόμη πιο σπάνια, από μόνη μου. Κυρίως τυχαίνει. Λοιπόν, το τραγούδι ήταν το purple rain, το οποίο τελειώνει, αλλά μετά από λίγο έγινε κάτι περίεργο. Το τραγούδι που άκουσα πριν λίγα λεπτά, αναφέρεται στο βιβλίο που διαβάζω, σημειώνοντας ότι ουδεμία σχέση έχει με τη μουσική. Κατευθείαν, ανοίγω λίγο περισσότερο τα μάτια μου και γυρνάω και διαβάζω τις τελευταίες σελίδες, μήπως κι είχε αναφερθεί σε κάποιο σημείο πιο πριν και υποσυνείδητα μου είχε κολλήσει, αλλά δεν αναφερόταν πουθενά, τίποτα. Έτσι, για λίγα δευτερόλεπτα ένιωσα έκπληξη και συνέχισα το διάβασμα. 

Αναφέρω αυτή τη μικρή ιστορία για να περιγράψω κάτι που έχει συμβεί στους περισσότερους με τις μικρές τυχαίες στιγμές και γεγονότα που συμβαίνουν σε όλους μας. Το συγκεκριμένο μπορεί να ήταν πραγματικά τυχαίο, αλλά μου έκανε μεγάλη εντύπωση.
Συναντήσεις, γνωριμίες, γεγονότα, ασήμαντες και σημαντικές στιγμές, βλέμματα, συναισθήματα, μας αφήνουν αυτή την αίσθηση έκπληξης καθημερινά. Αυτή την αίσθηση και το ερωτηματικό αν όλα αυτά είναι τυχαία ή όχι. Αλήθεια πώς να το πει κάποιος, τύχη, μοίρα, κισμέτ, σύμπαν, σύμπτωση, πεπρωμένο, κάρμα… Όπως και να το πει η αίσθηση είναι ίδια, έκπληξη.

Πρόσωπα που κάτι σου θυμίζουν, ενώ δεν τα έχεις ξαναδεί ποτέ, κάτι που βλέπεις, ακούς ή αισθάνεσαι και σου φαίνεται οικείο κι ας μην το έχεις ξαναβιώσει. Εμένα όλα αυτά μου αρέσουν όταν συμβαίνουν, επειδή με κάνουν να πιστεύω ότι σχεδόν τίποτα σε αυτή τη μικρή και όμορφη βόλτα, που λέγεται ζωή, δεν είναι εντελώς τυχαίο. Αργώ να καταλάβω το λόγο που συμβαίνουν, επειδή το συνειδητοποιώ καιρό μετά, άλλα όσο η αφορμή κι αν φαίνεται τυχαία, τελικά δεν είναι και τόσο, έχοντας όμως πάντα την επιλογή να επηρεάσω το αποτέλεσμα.
Με κάνει να πιστεύω ότι κάποιος μου κάνει πλάκα και γελάει μαζί μου, αλλά εμένα με κάνει να νιώθω ασφάλεια και αισιοδοξία, καθώς φέρνοντας μου μια αφορμή εγώ μπορώ να επηρεάσω το αποτέλεσμα και να το επιλέξω. Ναι, οι αφορμές μπορεί να είναι τυχαίες, αλλά τα γεγονότα όχι και τόσο.

Με αυτό, λοιπόν γελάω και σπάω πλάκα εγώ. Μου αρέσει να πιστεύω στις τυχαίες στιγμές, αλλά όχι στην τυχαία διαδρομή, κατάληξη και γενικότερα στην τυχαία ζωή. Σκεφτείτε το, μπορεί και εσείς να το βρείτε αστείο και να σας βοηθήσει να δείτε πιο αισιόδοξα τη ζωή ή πολύ απλά να βρείτε αστεία εμένα που σκέφτομαι όλα αυτά.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Φανή Μιχαήλ
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB