Καρακάλ

της Λουκίας Πέτρου

Και φυσούσε ένας αέρας εκείνο το βράδυ… Ζεστός και ξηρός. Σάρωνε τα πάντα και ανακάτευε ό,τι έβρισκε στο δρόμο του. Ξεκινούσε από την έρημο και έφερνε μαζί του άμμο, σκόνη, ζέστη, ήχους και μυρωδιές. Αλλά και πάθη, πόθους κρυφούς και επιθυμίες μυστικές. Περνούσε πάνω από τις σκηνές των νομάδων και αγρίευε τα σκυλιά που αλυχτούσαν ταραγμένα. Παράσερνε τα ξερά κλαδιά, που στροβιλίζονταν ανήμπορα να αντισταθούν στη δύναμη του. Και μέσα στις σκηνές που τρύπωνε κρυφά, αναστάτωνε τα κορμιά και το μυαλό, ξυπνώντας αισθήσεις και αισθήματα θαμμένα και κρυμμένα βαθιά.
Τράβηξε την πόρτα της σκηνής του και βγήκε έξω. Αυτό το βράδυ ήταν αλλιώτικο, διαφορετικό. Ξεσήκωνε τον πόθο και φούσκωνε το στήθος από επιθυμία. Κι ο άνεμος που φύσαγε σαν τρελός, καλούσε σε ερωτικά ταιριάσματα και πάθη μυστικά.
Ανέβηκε στο άλογο του και άρχισε να απομακρύνεται από τον καταυλισμό. Σαν μία δύναμη να τον έσπρωχνε μακριά, να τον τραβούσε σε μονοπάτια άγνωστα. Έτρεχε χωρίς να ξέρει που πηγαίνει, χωρίς να ξέρει που θα βρεθεί. Άφηνε το άλογο του και τον άνεμο να οδηγούν.
Ξάφνου, βρέθηκε σε μία όαση. Μία λίμνη με νερά καθάρια, διάφανα σαν κρύσταλλο. Με φοίνικες τόσο ψηλούς, που νόμιζε πως άγγιζαν τον ουρανό. Τόσα χρόνια στην έρημο και ποτέ δεν είχε ξαναδεί αυτή τη λίμνη. Έσκυψε ιδρωμένος να ξεδιψάσει και να σβήσει την κάψα που τον έκαιγε.

«Σε περίμενα.», ψιθύρισε μία φωνή πίσω του.
«Εγώ έστειλα αυτόν τον αέρα απόψε. Να σε καλέσει, να σε οδηγήσει εδώ, να σε φέρει σε μένα.»
Γύρισε αλαφιασμένος να δει ποιος του μιλούσε. Μία μορφή ντυμένη στα άσπρα. Καστανά μαλλιά να παρασύρονται από τον αέρα και μάτια πράσινα, γατίσια. Δέρμα λευκό και διάφανο.
«Ποια είσαι;», τη ρώτησε μαγεμένος, από την ομορφιά της.
«Τι σημασία έχει το όνομα; Μόνο η στιγμή μετράει.»

Ξύπνησε το πρωί ιδρωμένος από τον καυτό ήλιο. Την έψαξε, μα αυτή δεν ήταν πουθενά. Θέλησε να ξεδιψάσει στη λίμνη, μα μόνο άμμο βρήκε. Μόνος στην έρημο, στη μέση του πουθενά. Ανέβηκε στο άλογο του και ξεκίνησε, χωρίς να ξέρει που πηγαίνει. Που θα βρεθεί. Ήταν σίγουρος πως δεν ήταν όνειρο, αυτό που έζησε χθες, δεν ήταν ψέμα. Ήταν μία βραδιά ονειρική, μα όχι όνειρο. Και αυτός μαγεμένος, δεμένος για πάντα σε εκείνα τα μάτια, σε εκείνη την οπτασία.
Βρήκε τον καταυλισμό του αργά το απόγευμα. Έτρεξαν όλοι γύρω του, τον έψαχναν από το πρωί. Τους είπε για τη λίμνη, για τους φοίνικες, για τον αέρα, μα όχι για αυτήν. Όλοι τον κοίταγαν περίεργα. Κανείς δεν είχε δει, δεν είχε ακούσει για αυτή την λίμνη. Η ζέστη πρέπει να τον πείραξε, να τον ζάλισε, να τον ξεγέλασε.
Από το επόμενο πρωί, άρχισε να ψάχνει τη λίμνη κι εκείνην. Μα όσο και αν έψαξε, όσο και αν την αναζήτησε κανείς δεν ήξερε, κανείς δεν μπόρεσε να τον βοηθήσει. Κι αυτός δεμένος, μαγεμένος σε εκείνο το όνειρο, σε εκείνο το παιχνίδι του μυαλού και του αέρα.

Τα χρόνια πέρασαν, μα αυτός δεν ξέχασε. Κι απόψε φυσάει, όπως τότε. Η καρδιά του φτερουγίζει, όπως και τότε. Ανεβαίνει στο άλογο του και αφήνει τον αέρα να τον παρασύρει. Όπως και τότε. Και ξάφνου βλέπει τη λίμνη. Κι εκείνη να στέκει μπροστά του, ίδια, πανέμορφη όπως τη θυμόταν.
«Ήρθες», του ψιθύρισε. «Σε περίμενα…»
«Σε έψαξα παντού όλα αυτά τα χρόνια, μα ποτέ δε σε βρήκα. Δεν θέλω να σε χάσω ποτέ ξανά», της απάντησε.
«Δεν ήταν χρόνια, ήταν στιγμές. Μα απόψε δεν θα ξαναφύγεις ποτέ.», του υποσχέθηκε.

Την επόμενη μέρα, τον βρήκαν στην έρημο νεκρό. Χαμογελούσε κι έδειχνε γαλήνιος, ευτυχισμένος. Στην αγκαλιά του, κρατούσε μία νεκρή καρακάλ, τη γάτα της ερήμου, με πράσινα μάτια και καστανό τρίχωμα.
«Πολύ περίεργο», παρατήρησε o γηραιότερος του καταυλισμού, «κανείς δεν έχει δει καρακάλ εδώ και πολλά χρόνια. Νόμιζα πως είχαν χαθεί για πάντα. Ο παλιοί έλεγαν, πως όταν φυσάει ο αέρας της ερήμου, παίρνουν ανθρώπινες μορφές για να ζευγαρώνουν με τους ανθρώπους και μετά τους σκοτώνουν. Αν τους ερωτευθούν τους αφήνουν να ζήσουν, μα ξαναγυρνούν για να πεθάνουν μαζί τους. Μα αυτοί είναι μύθοι και ιστορίες των παλιών. Ποιος τις πιστεύει πια. Άντε, να ξεκινήσουμε για τον καταυλισμό. Σε λίγο θα νυχτώσει και θα χάσουμε το δρόμο.»

Ετικέτες: ,

Related Posts

Λουκία Πέτρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

30 shares

See You In FB