Καλώς όρισες καινούριε εαυτέ!

της Έλενας Χαρτ.

Ο σπόρος της αλλαγής καλλιεργείται στο πληγωμένο έδαφος όπου κι ευδοκιμεί, προσμένοντας μια άνοιξη να ανθίσει. Αθόρυβα, γλυκά αρκούσε ένα ξημέρωμα για να πετάξω στα σκουπίδια εκείνον τον δειλό παλιό εαυτό. Άλλαξα, λες;
Άλλαξα ναι, απέβαλλα κι εκείνη την κακή συνήθεια να ονοματίζω «αγάπη» ότι μύριζε εξάρτηση. Συναισθήματα καθ’ όλα σαρκοφάγα που τρέφονταν από τον υπέρμετρο εγωισμό μου. Έκλεισα τα παραθυρόφυλλά μου στους πολλούς. Έμεινα με τους ελάχιστους αγαπημένους. Λίγοι και καλοί, μετρημένοι στα δάχτυλα των χεριών. Όλοι εκείνοι που κατάφεραν να σβήσουν τις εμμονικές λυχνίες.
Μαζί με την πληθώρα των περιττών ανθρώπων κύλησαν και λογιών-λογιών ανασφάλειες. Μου πήρε χρόνια να ολοκληρώσω το παζλ της αποδοχής. Κι ας έλειπαν κομμάτια, κι ας κούμπωνα σε λάθος συνδυασμούς, εν τέλει τα κατάφερα. Συνειδητοποίησα πως το τέλειο συνεπάγεται με το ανέφικτο και πως όλα εκείνα τα μειονεκτήματα που κάποτε πάσχιζα να αφανίσω σήμερα φέρουν κάτι από τ’ όνομα μου. Η εντέλεια χωλαίνει μπροστά στην ειλικρίνεια. Έφτανε να είμαι αληθινή και πίστεψε με υπήρξαν μάτια που με καθρέφτισαν σαν ιδανική.

Έπαψα να ανησυχώ και για τον χρόνο. Θυμάσαι εκείνη την μανία να προλαβαίνω τα πάντα; Πάνω κάτω λεπτοδείκτες και στη μέση εγώ να τρέχω αλαφιασμένη. Θαρρείς κι άλλαζε κάτι, πάντα με σκέπαζε η νύχτα. Ο χρόνος είναι ανθρώπινο επινόημα, το μέλλον μια πιθανή ελπίδα. Κι εγώ που πάντα ξαμολιόμουν στους δρόμους να ανεγείρω το αύριο συνειδητοποίησα πως στη φαρέτρα μου κουβαλώ ένα και μόνο «σήμερα» που διψά να αξιοποιηθεί από εμένα. Ήμουν μικρή δεν ήξερα πόσο γρήγορα ξοδεύονται «τα σήμερα» κι από δω και στο εξής δε σκοπεύω να χαραμίσω ούτε ένα!

Άλλαξα, καταλάγιασα. Έσβησα τους πύρινους θυμούς που έκαιγαν τη ψυχή μου. Έβγαλα από το λεξιλόγιο μου τις λέξεις «μισώ» και «τιμωρώ». Κι εκεί που πραγματικά αισθάνθηκα ένα βήμα μακρύτερα από κοινή θνητή ήταν όταν συγχώρησα. Η πρώτη φορά ήταν δύσκολη, πλέον μου βγαίνει αβίαστα. Όταν καταφέρεις και μπεις στα παπούτσια του άλλου και αιτιολογήσεις τις καταστάσεις που τον ώθησαν ως εκεί, θα το καταφέρεις κι εσύ. Χωρίς να προδιαθέτει η συγχώρεση κανένα πισωγύρισμα. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου, πως δε θα λεκιάσω το μέσα μου με μίσος. Ας επιστρέψει η ζωή συμπεριφορές, όχι εγώ!
Υπήρξα για πολλά χρόνια παιδί της γυάλας. Σιχάθηκα την ευαισθησία κι εκείνη την καλοσύνη που ήταν έτοιμη να συγχωρήσει κάθε τυχάρπαστο που θέλησε ν’ ανοίξει μια αμυχή στη σάρκα μου. Σιχάθηκα τον τίτλο που μου φόρεσαν από τη γέννα μου, σιχάθηκα την ευθραυστότητα της γυναικείας ψυχοσύνθεσης. Αηδίασα με το πόσο εύκολα ανδρειώνει η καπηλεία επάνω στις πλάτες της γενναιοδωρίας.
«Μα εσύ είσαι ευαίσθητη, οι άλλοι δεν είναι έτσι.»

Άλλαξα και πλέον νιώθω καλύτερα αν ρωτάς. Οι άνθρωποι αλλάζουν, όταν πραγματικά το θελήσουν. Χωρίς να είναι εύκολο. Απλά σου μιλώ για εκείνη τη στιγμή που φτάνεις στο προσωπικό ναδίρ σου. Δεν έχεις περιθώρια παρά να λιμάρεις τα σφιχτά σχοινιά που σε τραβούν πίσω. Ξέρω, πως θα συμπληρώσω χιλιάδες ακόμη σφάλματα στη λίστα των λαθών. Ξέρω, πως θα αλλάζω μέρα με τη μέρα ώσπου να πεθάνω, πως τα χρόνια δε θα γράφουν μονάχα στο δέρμα μου μα και στην ψυχοσύνθεση μου. Κι αυτή είναι η μαγεία της ζωής. Να εξελίσσεσαι. Με μικρά ή γιγάντια βήματα που θα πατηθούν με τα δικά σου πόδια, στο προσωπικό μονοπάτι σου.
Δώσε στον εαυτό σου την ευκαιρία να σφάλει! Θα ανακαλύψεις μια απύθμενη δύναμη που κρύβεται εντός σου κι εκείνο τον καινούργιο εαυτό που διψά να αναδυθεί στην επιφάνεια!

Ετικέτες: ,

Related Posts

Έλενα Χαρτ.
by
Previous Post Next Post

Comments

    • Άγνωστος
    • 17 Σεπτεμβρίου 2017
    Απάντηση

    Επιτέλους! Αυτό το άρθρο περίμενα να διαβάσω από σένα! Κάλιο αργά παρά ποτέ λένε… Έστω και μετά από τόσο καιρό χαίρομαι που κατάφερες να πατήσεις στα πόδια σου! Ακόμα κι αν χρειάστηκε να πληγώσεις ανθρώπους και να καταστρέψεις καταστάσεις… Να είσαι πάντα καλά και να θυμάσαι…

  1. Έλενα Χαρτ
    • Έλενα Χαρτ
    • 20 Σεπτεμβρίου 2017
    Απάντηση

    Χαίρομαι που σας άρεσε το άρθρο μου, σας ευχαριστώ για το σχόλιο σας. Οι άνθρωποι πληγώνουν και πληγώνονται. Ανέκαθεν συνέβαινε αυτό. Σκοπός είναι να μαθαίνουμε από τα λάθη μας.

  2. Pingback: Καλώς όρισες καινούριε εαυτέ – Λεκτικές Αλχημείες

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

153 shares

See You In FB