Καλοκαιρινό κάλεσμα

της Μαρίας Βασιλάκη

Πιες τον κόσμο σ’ένα φιλί
Ρούφα κάθε γωνιά, κάθε στενοσόκακο
Κάθε αχτίδα ήλιου καθώς ξεπροβάλλει απ’το μπλε τ’ ουρανού
Να διψάς για τον κόσμο. Να διψάς για το καινούριο που σε περιμένει λίγο πιο εκεί
Να αναπνέεις οξυγόνο κι έρωτα μαζί.
Κυλήσου μαζί μου
Γίνε η σκιά που θα με κλείσει μέσα της
Ή το φως που θα κοιτώ με δέος
Ό,τι θες.
Το καλό τώρα αρχίζει.
Το γαλάζιο σύννεφο, αγέρωχο, περιμένει ένα σου βλέμμα
Και το ηλιοβασίλεμα. Ντύθηκε με τα μενεξεδί του χρώματα
Για να μας σκεπάσει και πάλι απόψε
Τόση ομορφιά κι εγώ τόσο καιρό τυφλός και απασχολημένος στο μικρόκοσμό μου
Μα γιατί δεν την έβλεπα;
Ήταν πάντα καλοκαίρι. Μα εγώ μόνο χειμώνα κουβαλούσα μέσα μου
Ζούσαμε όμορφα κι όμως επέμενα να στέκομαι στα άσχημα.
Αχάριστος ο άνθρωπος.
Θυμάσαι εκείνα τα καλοκαίρια;
Τότε που μας έπαιρνε ο ύπνος στη φύση;
Το αεράκι κι ένα κρεβάτι ήταν αρκετά για να ‘μαστε ευτυχισμένοι. Αυτά ήταν το καλοκαίρι μας. Τίποτα παραπάνω
Λίγη ζωή ακόμα προσμένω.
Όπως παλιά. Σε θερινά σινεμά αγκαλιασμένοι να βλέπουμε ταινίες
Κι ύστερα τα φιλιά να μη μου φτάνουν
Να ζητώ κι άλλα για να τελειώσει η μέρα μου.
Να είμαστε ξέγνοιαστοι. Σε αμμουδιές και δειλινά. Το φεγγάρι να διαλύει τα σκοτάδια μας.
Όσα σκοτάδια απέμειναν αφώτιστα.
Η νύχτα να’ναι ήσυχη και να κυλά γλυκά. Σαν το όνειρό ενός μωρού
Το κύμα να σκάει με τον χαρακτηριστικό του παφλασμό
Και να’ναι σαν νανούρισμα για τις ψυχές. Σαν ανάπαυση.
Εκεί που η φύση κάνει το τελευταίο και πιο ήρεμό της κάλεσμα.
Εκεί θέλω να σε συναντήσω.
Να έρθω στα κρυφά.
Να μπερδευτώ στην αγκαλιά σου.
Τα όνειρά μας να γίνουν ένα.
Όπως άλλοτε.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Βασιλάκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

81 shares

See You In FB