Καλοκαίρι

της Λουκίας Πέτρου

Ζέστη, ήλιος, θάλασσα.

Άμμος, μυρωδιά αντηλιακού παντού.

Τζιτζίκια να τραγουδάνε, να μη σιωπούν ακόμα και το βράδυ.

Μεσημεριανή σιέστα, κάτω από τη σκιά ενός δένδρου. Να λικνίζεσαι στην αιώρα, και το χέρι να χαϊδεύει το κενό. Χωρίς σκοπό, χωρίς λόγο.

Καλοκαίρι…

Να τρως το καρπούζι και να στάζουν οι χυμοί του, πάνω σου… Κι εσύ να γελάς σαν παιδί, που κάνει σκανταλιά.

Να μετράς τα παγωτά γιατί έτσι μετράς και το καλοκαίρι.

Να μετράς τα μπάνια. Να κάθεσαι στον ήλιο για να μαυρίσεις, για να δείξεις σε όλους το μαύρισμά σου.

Να βουτάς στα γαλανά νερά και να νιώθεις ελευθερία. Να αφήνεσαι στο νερό.

Να χάνεις το χρόνο. Να φεύγεις πρωί και να γυρνάς ξημερώματα.

Να μη σε νοιάζει τι θα φας, πότε θα φας. Πότε θα κοιμηθείς. Αν θα κοιμηθείς.

Να φοράς ένα μαγιό όλη μέρα. Και να μη σε νοιάζει.

Και το βράδυ να βγαίνεις έτσι, ηλιοκαμένη, άβαφη. Με τα μαλλιά κοτσίδες. Με τις φακιδούλες του ήλιου.

Και να λάμπεις. Να είσαι πιο όμορφη από ποτέ.

Και το μυαλό να γεμίζει με εικόνες. Θαλασσινές. Ηλιόλουστες. Χρώματα.

Να γεμίζει με ήχους. Μουσικές, γέλια, χαρούμενες φωνές.

Να γεμίζει με μυρωδιές.

Να γεμίζει η καρδιά έρωτες καλοκαιρινούς.

Να σε χαϊδεύει η αύρα του καλοκαιριού. Σαν χάδι.

Και τα μάτια να μη χορταίνουν ήλιο, άμμο και θάλασσα, απεραντοσύνη.

Να μη χορταίνουν τις εικόνες. Να τις μαζεύουν, πολύτιμο φυλακτό για το χειμώνα.

Να ανασαίνεις φως…

Να ζεις… Να νιώθεις…

Ανεμελιά… Ξεγνοιασιά…Ελευθερία…

Να γεμίζεις παντού…

Καλοκαίρι…

Ετικέτες: ,

Related Posts

Λουκία Πέτρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB