Και τελικά; Μάθαμε τι θα πει ο κόσμος;

της Λουκίας Πέτρου 

«Τόσα χρόνια, είστε μαζί. Πότε θα το επισημοποιήσετε επιτέλους; Οι συγγενείς σχολιάζουν. Tι θα πει κι ο κόσμος;»
«Πότε θα βρεις κι εσύ ένα παιδί να αποκατασταθείς; Με ρωτάνε και ντρέπομαι. Σχολιάζει κι ο κόσμος.»
«Κοίτα τα αδέλφια σου. Έχουν βρει δουλειά. Εσύ ποτέ; Θα λέει κι ο κόσμος πως είσαι τεμπέλης.»
«Μη γυρνάς τα ξημερώματα. Θα σε σχολιάζει η γειτονιά.»
«Μη χωρίζεις έτσι εύκολα. Προσπάθησε εσύ, να βρείτε μία λύση. Τι θα πει κι ο κόσμος;»
«Εσύ πότε επιτέλους θα πάρεις το πτυχίο σου; Ο γιος της απέναντι το πήρε στα 4 χρόνια. Εσύ 5 χρόνια κι ακόμα. Θα μας κοροϊδεύει ο κόσμος.»
«Μην του λες να σε φέρνει στο σπίτι, το βράδυ. Θα σου βγει το όνομα. Ο κόσμος είναι κακός, θα αρχίσει να σχολιάζει.»
«Μη ντύνεσαι έτσι. Τι θα πει ο κόσμος;»
«Πότε θα κάνετε παιδί; Τόσα χρόνια παντρεμένοι, τι θα λέει ο κόσμος;»
«Καλύτερα να σου βγει το μάτι, παρά το όνομα. Έτσι λέει ο κόσμος κι αυτός ξέρει καλύτερα…»

Εσύ εκεί έξω, ναι σε σένα λέω. Που όλα αυτά τα χρόνια, έχεις κάνει Ευαγγέλιο τα παραπάνω, που δεν τολμάς, γιατί φοβάσαι τι θα πει ο κόσμος. Που δε φταις εσύ, έτσι σε μεγάλωσαν, έτσι σου είπαν πως έχουν τα πράγματα. Ναι, εσένα λέω, μην κοιτάς αλλού!

Ναι, σε σένα μιλάω, που τώρα μεγάλωσες και μπορείς να κρίνεις και να αξιολογήσεις. Που άργησες να καταλάβεις και να αντιδράσεις. Που όλα αυτά τα χρόνια καταπιέζεσαι και καταπιέζεις. Συναισθήματα, αισθήματα, ανθρώπους και ψυχή.

Ναι, σε σένα, που το αξιακό σου σύστημα, δεν σου επιτρέπει, όπως λες. Ούτε η ανατροφή σου. Που εσένα, σε μεγάλωσαν με αρχές. Με γαλλικά και πιάνο. Για να μην έχει ο κόσμος αφορμή να σχολιάζει και να λέει.

Που το κατάλαβες πολύ αργά. Πόσο πίσω έμεινες, πόσα έχασες και πόσα χάνεις, γιατί φοβάσαι. Φοβάσαι τι θα πει ο κόσμος, μη σε σχολιάσει. Μην πει για σένα. Για τα παιδιά σου. Μη σχηματίσει κακή εντύπωση. Που έχεις βάλει τα θέλω σου πίσω, πίσω σε μία άκρη του μυαλού σου και κάθε μέρα τα κακίζεις γιατί είναι εκεί και δε φεύγουν. Και σε ενοχλούν και σου φωνάζουν δυνατά. Τόσο μικρά και τόσο φωνακλάδικα. Και κάποιες φορές τσιρίζουν κιόλας. Κι εσύ κλείνεις το παράθυρο, μην τυχόν και ακουστούν. Γιατί φοβάσαι, τι θα πει κι ο κόσμος.

Εσένα λοιπόν, να σου κάνω μία ερώτηση;
Τελικά, είπε κάτι ο κόσμος;
Κι αν είπε, μήπως μάθαμε και τι;

Ετικέτες: , ,

Related Posts

Λουκία Πέτρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

92 shares

See You In FB