Η πραγματική ιστορία της Σουλτάνας

της Kate Hilverost

Ήταν το περασμένο θέρος από ετούτο το θέρος όταν σε χρόνο μηδενικό αποφάσισα να κάνω το πρώτο της ζωής μου ταξίδιον στα τουρκικά παράλια. Η απόφασή μου αυτή μονάχα σε καλό κατάφερε να με οδηγήσει. Όπως ποτέ δεν είχα φανταστεί σ’ εκείνον τον καφενέ γεμάτο αντίκες και ενθύμια, καθώς έπινα την πρώτη γουλιά του τούρκικου καφέ μου μαζί με το λικέρ λεμόνι, εμφανίστηκε από το πουθενά και μέσα στο χάος της ζέστης η μεγάλη Σουλτάνα, η πρώτη και η πιο σοφή. Κάθεται δίπλα μου χωρίς να το σκεφτεί, την κοιτάζω γεμάτη απορία και προσπαθώντας με τα λίγα τούρκικα που ήξερα να της πω δυο κουβέντες και να αδειάσω το τραπέζι, το χέρι μου αρπάζει και μέσα στη χούφτα μου εμφανίζεται ένα δαχτυλίδι. Τούτη η συνάντηση έμελλε να γίνει το μεγαλύτερό μου μάθημα. Το πράσινο πετράδι με τα κόκκινα και λευκά ρουμπίνια και διαμάντια ήταν δικό μου. Γρίφο και λόγια τρομερά από τα χείλη της βγήκαν, σαν τώρα τα θυμάμαι και το δέρμα από το κορμί μου βγαίνει από ανατριχίλα.

«Πρώτη είναι εκείνη του χαρεμιού που πρώτη διαλέγει τον άντρα που επιθυμεί. Κυρά κι αφέντρα του οίκου όλου. Δικό του κερδίζει σεβασμό κι όσο κι αν σκορπίζεται πάλι σ’ εκείνη θα γυρνάει. Σοφία, αρετή και τόλμη την μοίρα της ορίζει. Μάτια ανοιχτά, πρόσωπο ανέκφραστο, λακωνική στο λόγο. Δύναμη από τη δύναμή της θα κερδίζει και όλους θα τους κυβερνά. Φόβο θα σπέρνει, εκτίμηση θα θερίζει και σ’ όλα πρώτη θα ‘ναι. Αδυναμία καμιά να μη φανεί. Παιχνίδια στην τέχνη την ερωτική να βρίσκει. Σουλτάνα πρώτη του χαρεμιού κι όλες από πίσω της θα προχωράνε, καμιά δε θα τη φτάνει.»

Τα λόγια της με στοίχειωσαν κι ακόμα μες στα αυτιά μου τα ακούω να γυρνάνε. Έμεινα ώρες τέσσερις στον καφενέ τον λόγο της να ακούω. Ύστερα φορώντας το δαχτυλίδι περπάτησα ώρες δυο για να σκεφτώ. Πως γίνεται να ‘μαι εγώ η εκλεκτή να πάρω δαχτυλίδι; Για διάδοχο με προορίζει και νιώθω για τέτοιο αξίωμα πολύ μικρή.
«Στα μάτια σου βλέμμα Σουλτάνας πρώτης αναγνωρίζω. Πρώτη είσαι και σ’ εκείνου την καρδιά άλλο που είναι άμυαλος κι ακόμα δεν το ξέρει.»

Γράμμα της έλαβα προχθές λέει πως με περιμένει. Κουβέντα έχουμε να κάνουμε σοβαρή, ποιος ξέρει τι να θέλει. Άγχος με κυρίευσε και την αλήθεια έπρεπε να μοιραστώ. Για Σουλτάνα προορίζομαι, πρώτη θα ‘μαι απ’ όλες να μην το φοβηθώ. Φεύγω σε μέρες δεκατέσσερις να την εσυναντήσω, μαθήματα να πάρω από την σοφή και πιο σοφή να γυρίσω. 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Kate Hilverost
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

23 shares

See You In FB