Η δύναμη της προσφοράς

της Μαρίας Στυλιανού

Η δύναμη της προσφοράς είναι ένα συναίσθημα, μια εσωτερική δύναμη, την οποία λίγοι κατέχουν. Συνήθως οι άνθρωποι αναλώνουν περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι θα έπρεπε για να αποσπούν από τους άλλους ψυχικά ή υλικά αγαθά κι όχι για να προσφέρουν. Είναι γεγονός, ότι τριγύρω μας υπάρχουν αρκετοί τύποι που είναι απίστευτοι στο να ζητάνε χάρες, δανεικά, εξυπηρετήσεις, αφοσίωση, αγάπη· αλλά ουαί κι αλίμονο, έτσι και τους στριμώξεις ζητώντας τους κι εσύ κάτι. Η συμπεριφορά τους αυτομάτως αλλάζει, οι γκριμάτσες διαδέχονται η μία την άλλη, οι προσβολές αλλάζουν κουστούμια, ο θυμός γίνεται ένα με τη μάπα τους που κολλάει με κάποιο τρόπο επάνω τους σαν μάσκα ομορφιάς. Άσε που χάνονται με τρόπο λαμογίστικο, παύουν να σου απαντάνε στα μηνύματα, δεν ανταποκρίνονται στα τηλεφωνήματα, δεν έχουν καθόλου χρόνο για εσένα. Άλλωστε, τι να σε κάνουν τώρα πια; Ό,τι ήταν να πάρουν από εσένα το πήραν, ποιος ο λόγος για δάκρυα Στέλλα;

Η προσφορά είναι κάτι παραπάνω από ευλογία και δεν είναι για τους πολλούς, αλλά για τους λίγους. Αυτούς που δίνουν με την ψυχή τους, δίχως να περιμένουν ανταλλάγματα, αυτούς που απαντάνε πάντα με ένα χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά, δίχως να βρίσκουν δικαιολογίες για να σε αποφύγουν, αυτούς που παραγκωνίζουν τα χιλιάδες προβλήματά τους για να σταθούν δίπλα απ’ τα δικά σου, για να σε κάνουν να νιώσεις καλά, για να σου δείξουν πως δεν είσαι μόνος σου, πως δεν έχεις λόγους να φοβάσαι. Οι άνθρωποι της προσφοράς, δεν φοβούνται το μοίρασμα, δεν κωλώνουν στα δύσκολα, δεν μασάνε τα λόγια τους σαν πασατέμπο. Είναι ουσιαστικά παρόντες, πιστοί στρατιώτες, έτοιμοι να συμπαρασταθούν και να συνδράμουν με όποιο τρόπο μπορούν στον συνάνθρωπό τους.

Όταν προσφέρω, το κάνω ολόχρονα, όχι όποτε με βολεύει. Όχι όποτε μου περισσέψει κάτι για να το δώσω, όχι μόνον τις γιορτές, όπως για παράδειγμα τώρα τα Χριστούγεννα, που οι περισσότεροι μιλάνε για αγάπη και προσφορά. Οι γιορτές, κάποια στιγμή θα τελειώσουν, οι ανάγκες των συνανθρώπων μας όμως, δεν σταματάνε ποτέ. Προσφέρω, από καρδιάς, πάει να πει πως δεν θυμάμαι να το χτυπάω στον άλλο μόλις τσακωθούμε, δεν ζητιανεύω σαν ζήτουλας αυτά που έδωσα και φυσικά δεν τα τοκίζω σαν τραπεζικός οργανισμός. Προσφέρω, γιατί θέλω να είμαι Άνθρωπος, γιατί θέλω να βοηθήσω, γιατί θέλω να έχω τη συνείδησή μου καθαρή. Θέλω να βλέπω χαμογελαστές φατσούλες, θέλω να διώχνω μακριά τον πόνο που τους εμποδίζει να χαίρονται, θέλω να νιώθω πως είμαστε όλοι ίσοι που σημαίνει πως δικαιούμαστε να ονειρευόμαστε κρατώντας σφικτά στην παλάμη μας, ένα κομμάτι απ’ τον ουρανό, ένα απ’ τη γη κι ένα απ’ τη θάλασσα.
Η δύναμη της προσφοράς είναι η προσωποποίηση της καλοσύνης, είναι η αντανάκλαση μιας καθαρής ψυχής, είναι η γενναιότητα του εαυτού μας, του εσωτερισμού μας, του εγώ μας που αυτομάτως μεταμορφώνεται σε εμείς. Κάθε κομμάτι προσφοράς ισοδυναμεί με ένα κομμάτι ευτυχίας, κάτι που όλοι μα όλοι ανεξαιρέτως έχουμε ανάγκη γιατί η ευτυχία είναι η κινητήρια δύναμη για ζωή!

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Στυλιανού
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

73 shares

See You In FB