Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού

της Μαρίας Βασιλάκη

Άραγε τι χρώμα έχει η χαρά; Με τι μοιάζει και τι φορά;

Αποχρώσεις του λευκού τη στολίζουν ή κάτι πορφυρό απόμακρο και μυστήριο;

Oι λέξεις που τη χαρακτηρίζουν ποιες είναι;

Είναι απροσπέλαστη και αν ναι, γιατί;

Την αναζητούμε μανιωδώς κι όμως βρίσκεται κάθε λεπτό δίπλα μας.

Ή για την ακρίβεια μέσα μας. Κομμάτι του εαυτού μας.

Φεγγίζει τις στιγμές μας και μας γεμίζει πληρότητα.

Μα είναι παροδική, είναι στιγμές. Πολύ μικρές στιγμές.

Τις συνειδητοποιείς αφότου τις χάσεις.

Γι’ αυτό να είσαι χαρούμενος που άλλη μια μέρα ξημέρωσε. 

Να αδράττεις τις ημέρες

Να χαίρεσαι και μόνο που αναπνέεις

Μόνο που μπορείς να κοιτάξεις τον ήλιο

Για τα απλά.

Ασ’ την να λάμψει και να σκορπίσει φως ολούθε,

η αιώνια λιακάδα βρίσκεται μέσα σου.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Βασιλάκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

233 shares

See You In FB