H συγχώρεση

της Φραγκίσκας Στρούμπου

Θέλω να σου γράψω, για να ξέρεις ότι με απογοήτευσες. Θα μπορούσα να γράψω τις λέξεις ξανά και ξανά, αλλά συνειδητοποίησα ότι δεν αλλάζει τίποτα. Θα μπορούσα να ουρλιάξω να αφήσω τον κόσμο να μάθει πόσο με πλήγωσες. Θα μπορούσα να σε μισώ. Θα μπορούσα να κρατήσω αυτό το μίσος βαθιά μέσα μου και να το κρύψω. Αλλά είμαι η μόνη που ξέρει ότι υπάρχει και το αφήνω να τρώει την καρδιά μου, γιατί να το δημιουργήσω;
Ήμουν φίλη σου. Ήμουν η σύντροφός σου. Είσαι ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να είναι για μένα πολλά πράγματα. Οποιοσδήποτε μπορεί να σε πληγώσει και να σε απογοητεύσει. Πάντα πίστευα σε σένα. Σε εμπιστεύτηκα εσένα και τις υποσχέσεις που έκανες. Πιστεύα στις προσδοκίες σου και δεν έλαβα υπόψη την ασάφειά σου. Σε άφησα να με γνωρίσεις, ενάντια στους φόβους μου. Σε υπερασπίστηκα σε στήριξα. Είδα τα όμορφα μέρη του ποιος είσαι. Έκανα σχέδια μαζί σου και τα κράτησα όλα στο κεφάλι μου. Σ΄αγαπούσα. Σου έδωσα όλα όσα είχα, τώρα νιώθω κενή και προδομένη. Αλλά ξέρεις ποιο είναι το πιο περίεργο και απίστευτα απογοητευτικό κομμάτι από όλο αυτό; Σε συγχωρώ.
Εσύ κι εγώ είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι, αλλά στο τέλος είμαστε οι ίδιοι. Είμαστε μόνο άνθρωποι. Ως άνθρωποι, απογοητεύουμε ο ένας τον άλλον. Υποσχόμαστε την αγάπη πριν μάθουμε τι σημαίνει πραγματικά. Καταχραζόμαστε την εμπιστοσύνη. Πληγώνουμε τις καρδιές άλλων ανθρώπων. Κάνουμε λάθη. Έχω κι εγώ το μερίδιο των λαθών μου επίσης. Είμαι σίγουρη ότι σε πλήγωσα. Ξέρω ότι υπάρχουν κομμάτια σου που δεν θα καταλαβω ποτέ και όμως δεν μπορώ να χωρέσω σε μικρά κουτιά συλλογισμού όταν προσπάθησα να τοποθετήσω αυτές τις πολύπλοκες καταστάσεις. Ξέρω ότι υπάρχει ένας λόγος γιατί πίστεψα σε σένα και υπάρχει ένας λόγος γιατί εξακολουθώ να θέλω το απόλυτα καλύτερο για εσένα. Η φιλία, η οικογένεια, οι σχέσεις φαίνονται να ικανοποιούνται από τις προσδοκίες, αλλά πολύ σπάνια αυτές οι προσδοκίες θα εκπληρωθούν. Αυτή είναι η ευκαιρία, που πιστεύεις στους ανθρώπους τους εμπιστεύεσαι. Στο τέλος, να αγαπάμε ο ένας τον άλλον μας μαθαίνει για την αγάπη, που είναι απαράμιλλη σε οτιδήποτε άλλο σε αυτόν τον κόσμο.
Θα μπορούσες να είσαι ο σύντροφος μου, ένας φίλος, ή ένας ξένος. Όποιος κι αν είσαι θέλω να ξέρεις ότι με πλήγωσε, αλλά σε συγχωρώ. Δε σε συγχωρώ γιατί με κάνει να νιώθω σαν καλός άνθρωπος. Δε σε συγχωρώ γιατί δεν θέλω να ασχοληθώ με την αναγνώριση των πράξεων σου. Δε σε συγχωρώ γιατί έχω ξεχάσει. Αντίθετα, σε συγχωρώ γιατί θυμάμαι. Θυμάμαι ότι είσαι άνθρωπος και οι άνθρωποι μαθαίνουν ο ένας τον άλλο με τους δύο τρόπους, θετικούς κι αρνητικούς. Θυμάμαι που μου έφερες αναμνήσεις και συναισθήματα που με έκαναν να νιώθω ζωντανή. Θυμάμαι ότι αν άξιζες την αγάπη και την εμπιστοσύνη μου, αξίζεις τη συγχώρεση μου. Ξέρω ότι είμαι δυνατή και ζωντανή να ζήσω όλα τα βάθη της αγάπης και της απώλειας. Είμαι ευλογημένη για τις στιγμές που έχω και τις στιγμές που έχασα. Είσαι ένα κομμάτι μου και αυτό το κομμάτι δεν θα φάει την ψυχή μου όπως θα έκανε το μίσος. Θα ζήσει μέσα μου σε ένα μέρος που θα διατηρείται με συγχώρεση, ευτυχία και ταπεινότητα. Και για αυτό θα γίνω ένας καλύτερος άνθρωπος.
Υ.Γ. Η συγχώρεση θα κάνει το μέλλον καλύτερο και για τους δυο μας.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Φραγκίσκα Στρούμπου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB