H ευθύνη ενός γονιού

της Λουκίας Πέτρου

Δεν είναι τα ακριβά σχολεία και τα πολλά παιχνίδια…
Τα πανάκριβα παπούτσια και ρούχα…
Τα μακρινά ταξίδια χωρίς προορισμό και σκοπό…
Τα ατελείωτα πάρτι και τα εξαντλητικά κηρύγματα…
Οι ατελείωτες επισκέψεις σε μουσεία και η ανάγνωση πολυσέλιδων βιβλίων…
Οι κοινωνικές συναναστροφές με πλουσιόπαιδα και άτομα κύρους…
Οι φωνές και οι τιμωρίες για παραδειγματισμό και συμμόρφωση…
Τα χατίρια και η εκπλήρωση όλων των επιθυμιών…
Δεν είναι τίποτα από όλα αυτά. Θέλουν χρήματα και μεγάλη προσπάθεια για να τα καταφέρεις. Απαιτούν χρόνο που δεν εξαργυρώνεται σε στιγμές, σε αναμνήσεις, σε ζεστασιά. Δημιουργούν ενήλικες, που δεν ξέρουν να εκτιμούν, να συγχωρούν, να διεκδικούν, να αγωνίζονται. Που παίρνουν, χωρίς να δίνουν. Χωρίς να προσφέρουν…
Η ευθύνη ενός γονιού…
Είναι η καλή παιδεία και ο σεβασμός στους συνανθρώπους μας…
Είναι η αγκαλιά το πρωί που φεύγει για το σχολείο και ένα χαμόγελο…
Ένα γλυκό φιλί για καληνύχτα…
Το σ΄αγαπώ χωρίς λόγο, χωρίς σκοπό…
Το γέλιο τους όταν παίζουν και η προσμονή τους για το ταξίδι που σχεδιάζετε μαζί…
Η χαρά να συναντούν τους φίλους, που αγαπούν και λαχταρούν να βλέπουν…
Η κατανόηση στη ζημιά που έγινε και δε διορθώνεται…. Μα συγχωρείται…
Η ευτυχία στα μάτια τους, που λάμπουν…
Η φωτιά στην καρδιά τους, όταν στρώνουν το δρόμο της ζωής τους…
Το χάδι στα μαλλιά όταν το έχουν ανάγκη…
Τα πρώτα βήματα, κρατώντας το χέρι να μην πέσουν…
Το φιλί στην πληγή που πονάει…
Όλα αυτά είναι η ευθύνη ενός γονιού και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να μη τα προσφέρεις. Δε θέλουν χρήματα, δεν απαιτούν προσπάθεια μεγάλη.
Δε θέλουν χρόνο, μα παίρνει χρόνια να γίνει βάλσαμο το χάδι και η αγκαλιά. Και δίνουν πίσω στιγμές, αναμνήσεις και μνήμες για μία ζωή. Ζεσταίνουν την καρδιά και υπερπηδούν τα εμπόδια της ζωής. Οχυρώνουν την ψυχή και ωριμάζουν το νου. Πλάθουν ενήλικες ισορροπημένους, ώριμους και ευτυχισμένους. Που διεκδικούν τα πάντα, από το τίποτα. Που δε φοβούνται, που παραδέχονται, που ανέχονται τη διαφορετικότητα. Που δημιουργούν πρότυπα και αφήνουν τον κόσμο λίγο καλύτερο.
Αυτή είναι η ευθύνη ενός γονιού. Που αντιλαμβάνεται πως ο ρόλος ενός παιδιού δεν είναι η επέκταση του δικού του, αλλά το χτίσιμο μίας νέας ανεξάρτητης ύπαρξης. Αυτόνομης και ολοκληρωμένης. Ισορροπημένης.
Μα πάνω από όλα, βαθιά ευτυχισμένης.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Λουκία Πέτρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

77 shares

See You In FB