Για την αγάπη της ζωής μου που έπρεπε να αφήσω

της Φραγκίσκας Στρούμπου

Αν δεν πιστεύεις στον έρωτα με την πρώτη ματιά, είναι ίσως επειδή δεν το ‘χεις βιώσει.
Θυμάμαι την οπτική επαφή που είχαμε όταν μπήκες για πρώτη φορά στο δωμάτιο, το ξέραμε, κι οι δυο το νιώσαμε. Σε ερωτεύτηκα χιλιάδες φορές σ’ αυτές τις πρώτες στιγμές. Ήμασταν τόσο ερωτευμένοι αλλά και δύο τόσο αφελείς, ίσως γι’ αυτό μείναμε μαζί για καιρό πολύ. Θα σκαρφαλώναμε βουνά ο ένας για τον άλλον.

Μια μέρα, νομίζω, όταν η ερωτική τρέλα έφυγε μακριά, συνειδητοποίησα πόσο τοξικός ήσουν. Ένιωθα λες και βρισκόμουν στην κορυφή του κόσμου και ξαφνικά, ένιωθα πως πνιγόμουν, στο βυθό του ωκεανού. Τα βλαβερά σου λόγια έγιναν ηχώ μέσα στο κεφάλι μου, οι γροθιές σου είχαν γίνει δεύτερη φύση.

Έκλαψα πολύ όταν σε άφησα. Πονούσε περισσότερο από ό,τι είχα φανταστεί. Τις δύσκολες νύχτες, ευχόμουν πως θα τυλίξεις τα χέρια σου γύρω μου, μα τη στιγμή εκείνη, θυμάμαι να το κάνεις αυτό, μόνο όταν με πλήγωνες.

Έχει περάσει καιρός κι ακόμα μου λείπεις, αλλά ξέρω πως, φεύγοντας, ήταν ο μόνος τρόπος για να επιβιώσω. Εξακολουθώ να σε σκέφτομαι όταν επικοινωνείς μαζί μου, η καρδιά μου ακόμα φτερουγίζει και οι πεταλούδες εξακολουθούν να έρχονται, αλλά πρέπει να υπενθυμίσω στον εαυτό μου ότι δε μ’ αγαπάς, αγαπάς να με ελέγχεις.

Έτσι ίσως σε αγαπώ ακόμα, αλλά αγαπώ τον εαυτό μου ένα εκατομμύριο φορές περισσότερο. Και μία μέρα θα βρω κάποιον που θα με αγαπάει, χωρίς να μου κάνει κακό και να με πληγώνει.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Φραγκίσκα Στρούμπου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

280 shares

See You In FB