Φέτος τα Χριστούγεννα θέλω…

της Φραγκίσκας Στρούμπου

Όλα αυτά που θέλω για τα Χριστούγεννα είναι οτιδήποτε δεν μπορεί να αγοραστεί.
Τίποτα κάτω από το ασημένιο φεγγάρι του χειμώνα μπορεί να ικανοποιήσει την ψυχή μου, αν όχι παρατεταμένες πινελιές των απλών πραγμάτων.
Δεν μπορώ να πω ότι θέλω το ακριβό άρωμα να ψεκάζεται κατά μήκος της μαλακής γραμμής του λαιμού μου. Δεν είναι οι μεταξωτές πιτζάμες που θα κολλάνε σαγηνευτικά στις στρογγυλεμένες καμπύλες του σώματός μου που πραγματικά χρειάζομαι. Αυτά τα Χριστούγεννα δεν υπάρχει τίποτα που να θέλω να αγοράσω. 
Θέλω τα απλά πράγματα.
Είναι εκείνες οι ιδιότητες και οι πτυχές της ζωής που δεν έχω βιώσει ποτέ και που πάντα φαίνεται να παραμένουν απλά μακριά, αυτό θα έκανε πραγματικά την καρδιά μου να τραγουδήσει. Αυτό που θέλω είναι να αισθάνομαι την απόλαυση του να έχω κάποιον δίπλα μου, κάποιον να είναι αυτός ο σύντροφος για μένα, κάποιος που ξέρω ότι δεν χρειάζεται καν να τηλεφωνήσω για να είναι εκεί, να είναι εκεί τις στιγμές που τον χρειάζομαι περισσότερο.
Ίσως είναι απλώς να γνωρίζω ότι κάποιος θέλει να με βοηθήσει τόσο όσο θέλω να τον βοηθήσω.
Αγαπητέ Άγιε Βασίλη, το μόνο που θέλω για τα Χριστούγεννα φέτος είναι κάποιον.
Να ξυπνήσω με σταθερότητα, να μην αναρωτιέμαι ποτέ ούτε να σκέφτομαι ποιες συγκεκριμένες λέξεις ή πράξεις σημαίνουν, γιατί ο άνθρωπος που με παίρνει στην αγκαλιά του καθώς κοιμάται δίπλα μου δεν έχει καμία επιθυμία να με αφήσει ποτέ να αναρωτιέμαι πώς αισθάνεται ή το πιο σημαντικό, τι σημαίνω γι’ αυτόν.
Είναι το είδος της σχέσης που δεν φωνάζει φανερά, αλλά δεν με κρατάει μυστικό επειδή είναι περήφανος για μένα και υπερήφανος για την αγάπη μας. Βλέπεις, δεν θέλω να δειχθώ, δεν θέλω να γίνω ένα γελοίο hashtag ή η ενημέρωση στο fb μιας καταστάσης σχέσης- αλλά αυτό δεν είναι το ίδιο με το να το κρατάς μυστικό.
Απλώς κουράζομαι να ζω στις σκιές όταν η αγάπη μας είναι τόσο λαμπερή.
Αυτή τη χρονιά για τα Χριστούγεννα θα ήταν ωραίο να ακούσω «Μην ανησυχείς, το έχω αυτό.» Ή να αισθανθώ ότι το βάρος που κρέμεται βαρύ γύρω από τους ώμους μου γίνεται λίγο ελαφρύτερο επειδή κάποιος ενδιαφέρεται αρκετά για μένα να θέλει να σηκώσει αυτό το βάρος, να κάνει τη ζωή μου λίγο πιο εύκολη.
Δεν είναι στις μεγάλες χειρονομίες ή στα μεγάλα δώρα, αλλά στις ήσυχες στιγμές. Η αγάπη είναι καθημερινή. Είναι ήσυχη και λιτή, και ενώ δεν είναι ποτέ καυχηρή, δεν είναι επίσης παραπλανητική.
Η αγάπη είναι πάντα εκεί που δείχνει το πλήρες χέρι της.
Το μόνο που θέλω για τα Χριστούγεννα είναι οι στιγμές που συνθέτουν μια ζωή, εκείνες που πολλοί μπερδεύουν για τη μονοτονία μιας καθιστικής ζωής. Έχω συνειδητοποιήσει ότι η καρδιά μου έχει φτερά και μία άγκυρα, και γι΄αυτό θα είμαι πάντα ελεύθερη.
Φαίνεται ότι συχνά, όπως και τα ελεύθερα πνεύματα, κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Αρνούμαστε την επιθυμία για οικειότητα, για συνέπεια και για τις μικρές πράξεις αγάπης που μπορούν να αποδειχθούν μόνο μέσω δύο ανθρώπων που αποφασίζουν να μοιραστούν τη ζωή τους μαζί.
Αλλά η πραγματικότητα είναι, ποτέ δεν έπρεπε να επιλέξω. Το σκέφτηκα μόνο ότι το έκανα. Τώρα ξέρω πόσο ψηλά μπορώ να πετάω με τις δυνατότητες της ζωής ευρύτατα ανοιχτές, επιθυμώ επίσης ένα σπίτι μαζί του, ο άντρας που με ελευθερώνει στην πρώτη θέση.
Θέλω να ακούσω ότι είμαι ο άνθρωπος του, εκείνος που η ζωή δεν είναι το ίδιο χωρίς αυτόν και ίσως περισσότερο από όλα αυτά, για να διαπιστώσω ότι ίσως η καρδιά μου έχει γίνει το σπίτι και το σπίτι του. Έχω κουραστεί να είμαι ενδιάμεσος σταθμός σε κάτι που θεωρείται καλύτερο και το υπερβολικά ρομαντισμένο ιδεώδες να είμαι ένα κερί για να ανάψει το δρόμο στο σκοτάδι κάποιου άλλου.
Για τα Χριστούγεννα θέλω το μέλλον να τυλίγεται απλά και να τοποθετείται στα ελπιδοφόρα χέρια μου ώστε να μπορώ να το θρέψω και να τείνω σε αυτό ως το πιο πολύτιμο δώρο.
Είναι πάντα που αισθανόμαστε πιο ειρηνικά, κι έτσι ίσως είναι απλά ότι ελπίζω να ανακαλύψω ότι είμαι δική του. Η ζωή δε θα είναι ποτέ εύκολη ή χωρίς προβλήματα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να δουλέψει καλύτερα από όσο περιμένουμε.
Και έτσι, ίσως είναι η μόνη προσπάθεια που μιλώ.
Να γνωρίζω ότι κάποιος που θα έκανα οτιδήποτε θα επιστρέψει επίσης την εύνοια σε μια στιγμή και ότι αυτό το πρόσωπο θέλει όλες τις μικρές και μεγάλες στιγμές του να συμβούν δίπλα μου. Πρόκειται για την ησυχία της παραμονής των Χριστουγέννων, την πληθώρα γενεθλίων και φυσικά την ήρεμη αγάπη που διαπερνά τα βράδια του Σαββάτου.
Είναι το είδος της αίσθησης που μας αφήνει να κρατάμε τα χέρια καθώς περπατάμε στο δρόμο, καθώς το χιόνι πέφτει γύρω μας και είναι ο ισχυρός και ικανός θερμός ώμος που γέρνει το κεφάλι μου κατά τη διάρκεια ενός κρύου πρωινού της Κυριακής.
Ίσως να είμαι ένοχη που σκέφτομαι και υπεραναλύω, που έχω υπερβολική επιθυμία, αλλά δεν μπορώ ποτέ να θεωρηθώ υπερβολική αγάπη. Κι ενώ δεν θέλω ποτέ να μπαίνω στη φυσιολογική ζωή ή σε κάποιο συγκεκριμένο τρόπο ζωής, θέλω ακόμα να κάνω σχέδια με κάποιον.
Ίσως το μόνο που θέλω για τα Χριστούγεννα είναι κάποιος που θέλει να κάνει σχέδια μαζί μου.
Είτε πρόκειται για δείπνο, είτε για μια απόδραση ένα Σαββατοκύριακο, είτε για μια νύχτα, κάποιος που δε θα αμφιβάλλει ποτέ ότι είμαι δική του, και γι’ αυτό θα θέλει να αρχίσει να κάνει σχέδια για πάντα.
Έτσι, το μόνο που θέλω για τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο κάποιος, αλλά ο δικός μου κάποιος.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Φραγκίσκα Στρούμπου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

75 shares

See You In FB