Φανταστικά Ραντεβού

της Χριστίνας Μαζαράκη

Ξύπνησα με πράσινες μπογιές

στο πρόσωπο.

Πράσινο ανεξίτηλο.

Τρίβω τόσο που ματώνω για να φύγει.

Φθηνό μέικ απ για να τις καλύψω,

αφού δεν τα πάω καλά με την κάθαρση.

Ναι, σήμερα είμαι ένας άντρας που φορά μακιγιάζ.

Μαρκάρετε σα σκυλιά την περιοχή γύρω από τα αγόρια σας.

Κινδυνεύετε να τα χάσετε.

Τόσο πολύ μου πάει η μουντζούρα.

Σου κλείνω ραντεβού.

Σήμερα.

Το βράδυ.

Προς ξημερώματα.

Αν δε με αναγνωρίσεις, θα κρατώ τσιγάρο.

Τσιγάρο που στη σκιά στον τοίχο μοιάζει με όπλο.

Τελικά τσιγάρο ή πιστόλι?

Έλα εσύ και θα δείξει.

Σε ποιον μιλάω?

Στον εαυτό μου.

Α, εντάξει.

Πήγες?

Εγώ όχι.

Μάλλον.

Χόρεψα με άλλον.

Λίγη έμπνευση απλά ζητούσα.

 

Τι θα γράψεις αυτή τη φορά?

Δεν ξέρω. Ψάχνω ερέθισμα.

Φανταστικά ραντεβού με γοητευτικά βλέμματα

-αυτά που δεν πείθουν παραπάνω από μια νύχτα –

και μολύβια που τρυπούν δέρματα κάτασπρα.

 

Κατέβα από το ποδήλατό μου.

Δεν μπορεί να σε αντέξει πια.

Παρόλο που το πράσινο θα του πήγαινε γαμημένα πολύ.

Είναι που τα πάω φρικτά με τους δειλούς.

Τόση δειλία, που διαβάζομαι μόνο με το φως της ημέρας. Κρυφά.

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει ακόμα χρόνος για να με αιφνιδιάσεις με τη γενναιότητά σου.

Αύριο θα ήταν μια καλή μέρα.

Ήλιο λέει.

 

Με περιμένουν.

Δεν έχουν ανεξίτηλα χρώματα εκεί,

Αλλά πλέον στο μαύρο μου δε μπορεί να γράψει τίποτα.

Μίλα, για να μου σκάει στο μυαλό η εικόνα με κάτι γόνατα στο έδαφος.

Έχουν λίγο αίμα τα παπούτσια σου.

Δεν τα έπλυνες ποτέ.

Φωτογραφίες μόνο να έχεις να με διαγράφεις, τώρα που σου δημιουργούν νέες.

Οι δικές μου καλύτερες.

Το ξέρεις.

Χωρίς ερωτηματικό.

Με τελεία και παύλα.

 

– Έφυγα, ε.

-Ναι, ναι και εγώ φεύγω.

-Άντε φύγε.

-Θα φύγω.

-Είχες φύγει ήδη.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Χριστίνα Μαζαράκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB