Eυωδιά ανθρώπου

της Αλεξάνδρας Μάτζαρη

Στα βήματα της όσφρησης σαν κινηθείς και στο σκοτάδι των ματιών σου εμπιστευτείς, το χορό φιλιών από χείλη ξένα, πέφτεις στη χημεία του ταιριάσματος. Είναι λοιπόν το άρωμα εκείνου του συνοδού, του οποίου δεν ήθελες να αποχωριστείς, ήθελες να κουκουλωθείς μέσα του, να εισπνέεις αγάπη ασίγαστα και στη στιγμή της απουσίας του, η ευωδιά του ανθρώπου σου γίνεται ανάμνηση. Σφραγισμένη στο δέρμα σου ως κάτι πολύτιμο, κάτι που θα ‘θελες να ονομάσεις μόνιμο.
Στη ροή του χρόνου που κυλά δοκιμάζεις άλλα μπουκαλάκια με ετικέτες όμορφες, μάρκες ακριβές στο περιτύλιγμα που κρύβουν φθηνές οσμές, απομιμήσεις. Τρόποι κατάκτησης τους άλλοτε δίκαια αγορασμένοι, περαστικοί και τυχαία δανικοί σε διάφορες αποχρώσεις της μέρας. Αυτές οι μυρωδιές που δε σε γέμισαν, προσπάθησαν να σε εντυπωσιάσουν, μα κυρίευσαν αισθήσεις ενόχλησης, αδιαφορίας, κακόγουστες επιθυμίες που ζητούν άμεσο ξέβγαλμα, με μόνη τους λειτουργία την αλλαγή σελίδας στη ζωή σου. Δύσκολες οι εξηγήσεις έπειτα. Περαστικές μυρωδιές μόνο και μόνο για να γνωρίσεις το επόμενο, το νέο, μήπως και ξεθωριάσει, λησμονηθεί το μόνιμο που ήθελες. Αφού είναι επίπονο και άσκοπο να είσαι εσύ το περαστικό για κάποιον… Και συνεχίζεις την πορεία μέχρι την ώρα που θα ξυπνά και θα κοιμάται μόνιμα στην αγκαλιά σου τ’ άρωμα της αμοιβαιότητας. Της χημικής ένωσης που συνέθεσε την άριστη αντίδραση και έσβησε το βασίλειο του περαστικού.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Αλεξάνδρα Μάτζαρη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

55 shares

See You In FB