Ευτυχία, δυσεξήγητος ορισμός

της Ξένιας Λάμπρου

Πολλές φορές αναρωτιόμαστε τι είναι ευτυχία.
Ανοίγουμε το λεξικό της ζωής και δεν υπάρχει λήμμα.
Ανοίγουμε το λεξικό της καθημερινότητας και χανόμαστε,
χανόμαστε στις υποχρεώσεις της δουλειάς και στα «θέλω» των άλλων.
Αναζητούμε την απάντηση αέναα σε κάθε στιγμή…
Μας είπαν πως πρέπει να ζούμε ευτυχισμένοι αλλά δεν μας ενημέρωσαν πως η ευτυχία είναι μόνο στιγμές… Δεν είναι μόνιμη κατάσταση, μετασχηματίζεται, δεν έχει έναν μόνο, καθολικό ορισμό κι αμετάβλητο.
Θέλουμε να κάνουμε τον αναστοχασμό μας και προβληματιζόμαστε μήπως δεν την έχουμε βιώσει.
Μήπως την κυνηγάμε άδικα ή μήπως δεν υπάρχει;
Περνούν τα χρόνια και σε στάσεις σκέψης κάνουμε έναν από τους πολλούς απολογισμούς μας.
Είμαστε τελικά ευτυχισμένοι με την ζωή μας, συλλέξαμε αρκετές στιγμές;
Τότε αμέσως αναδύεται κι άλλο ερώτημα: είναι θέμα ποσότητας ή τελικά ποιότητας;

Δυσεξήγητος ορισμός…

Ανεξήγητο, ασύλληπτο είναι το πέρασμα του χρόνου.
Δυσεξήγητη λοιπόν και η ερμηνεία της ευτυχίας
αόριστη και απροσπέλαστη, πολυπρόσωπη και διαχρονική
αλλά ταυτόχρονα λιτή, απτή σε κάθε μας κίνηση
αρκεί να την ερμηνεύουμε σωστά, να την αγκαλιάζουμε, όταν τη συνειδητοποιούμε κι αντιληφθούμε. Γιατί κατά βάθος η ευτυχία είναι θέμα αντίληψης.
Να την εκτιμάμε στο βίωμα μας και να μη νιώθουμε αδαείς στην ερώτηση:
Ποιος συνάντησε την «ευτυχία»;
Όλοι μας, μόνοι μας και με άλλους, τότε και τώρα.

Είπαμε: Δυσεξήγητος ορισμός…

Ετικέτες: ,

Related Posts

Ξένια Λάμπρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

74 shares

See You In FB