Été

της Μαίρης Τσιόικα 

Ώρες τώρα βρίσκεται χωμένη κάτω από την σκιά του βιβλίου της. Σκληρό εξώφυλλο, σελίδες κίτρινες, πολυχρησιμοποιημένες. Πάνω πάνω με μεγάλα γράμματα αχνοφαίνεται ο τίτλος «UNE FEMME A LA MER, Alexandre Papadiamantis» . Η αγάπη της για την λογοτεχνία την οδήγησε στην Ελλάδα, σε αυτήν την έρημη παραλία του Αιγαίου. Το λευκό δέρμα της, είχε αρχίσει να κοκκινίζει, μα δεν έδειχνε να την απασχολεί. Τα μάτια της έλαμπαν σε κάθε λέξη που διάβαζε. Σε κάθε τελεία, έπαιρνε μια βαθιά ανάσα ικανοποίησης και έπειτα αγνάντευε το γαλάζιο που απλωνόταν μπροστά της. Το όνομα της ήταν Νινόν, μια νεαρή γαλλίδα τουρίστρια, στο νησί της Σκιάθου. Μια τόσο όμορφη μικροκαμωμένη φιγούρα, με μαλλιά χάλκινα κοντοκουρεμένα, μάτια μαύρα και χείλη λεπτά, φακίδες διάσπαρτες σε όλο το πρόσωπο σαν τα νησιά της Ελλάδας στον χάρτη. Ήταν η έκτη, ίσως και η έβδομη φορά που ταξίδευε σε κάποιο Ελληνικό νησί, πάντα μόνη. Πίσω στην Λυών μάθαινε ήδη την ελληνική γλώσσα, για να μπορεί να μελετά Έλληνες ποιητές και πεζογράφους στην μητρική τους. Ίσως μια μέρα κατάφερνε να γράψει κι αυτή καμιά αράδα, σαν πραγματική ελληνίδα. Θαύμαζε τους αρχαίους φιλόσοφους, μα απ’ όλους πιο πολύ στην καρδιά της είχε εκείνους τους λαϊκούς γραφιάδες που με γλώσσα λιτή και αδέξια, κατόρθωναν να γράψουν την δική τους αλήθεια και να την μεταδώσουν στους ευαίσθητους αναγνώστες. Για μερικά λεπτά άφησε το βιβλίο στην άμμο, σηκώθηκε σαν το βατράχι και κοίταξε πίσω της, όχι στην θάλασσα, πίσω στον δρόμο, την άγρια φύση και ψηλά τον ουρανό. Φαινόταν έτοιμη, σίγουρη. Άνοιξε την ψάθινη τσάντα, έβαλε τα στρόγγυλα γυαλιά στα μάτια της, έπιασε το μαύρο στυλό και άρχισε να γράφει.

«Για καλοκαίρια θα σου πω.
Για καλοκαίρια που σβήστηκαν στις άμμους,
εκεί που σκάει το κύμα.
Για νύχτες μεσογειακές,
εκεί που ο ήλιος ξεχνιέται
και το φεγγάρι πλησιάζει την γη,
να ζεσταθεί.
Για βόλτες ατελείωτες
σε μέρα και σε νύχτα.
Σε σοκάκια μικρά
και δρόμους μεγάλους.
Για γέλια και φωνές
σε παραλίες
που αντηχούν σε όλη την πλάση,
την σκοτεινή.
Για χορούς ξέφρενους
και άλλους πιο ήρεμους
πιο ρομαντικούς.
Για νέες φιλίες.
Έρωτες
ανάλαφρους και εξιδανικευμένους.
Για κορμιά χρυσαφί
και αλλά αναψοκοκκινισμένα.
Για μουσικές παραδοσιακές-νησιώτικες
που ευφραίνουν την καρδιά
και ξεσηκώνουν.
Για χρώματα θερμά ή ψυχρά,
έντονα ή πιο παλ,
που βάφουν κάθε σημείο με δεξιοτεχνία,
από το πινέλο
του μέγιστου και ξακουστού ζωγράφου.
Του «Ουρανού».

Ninon.

 

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαίρη Τσιόικα
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

55 shares

See You In FB