Επιστροφές

της Kate Hilverost

Ξέρεις πως είναι να χτυπάς την πόρτα που μόνος σου κάποτε έκλεισες;
Τι σημαίνει επιστροφή; Ξέρεις;

Να γυρίζω πίσω από εκεί που έφυγα, όταν δεν είχα μυαλό να αντέξω την παραμονή μου στο μέρος, που κάποτε με έκανε να θέλω να φύγω, χωρίς να έχω ούτε στιγμή στο νου μου την ανάγκη του γυρισμού. Ο γυρισμός είναι η λύτρωση από τις τύψεις των αναπάντητων «γιατί» που ποτέ δεν έχουμε σκοπό να δώσουμε.
Κι αν μια μέρα απαντηθούν τι θα γίνει;

Όποιος αποδεχθεί το γυρισμό του άκαρδου ξενιτεμένου της καρδιάς που ράγισε, δίνει το συγχωροχάρτι της καρδιάς του ξεχασμένου εαυτού του, που ποτέ μυαλό δεν έβαλε με τα λάθη που έπραξε. Κι αν τα πεπραγμένα νοσταλγήσουν το παρελθόν, όσο ζουν στο παρόν, θα ταξιδεύουν στο μέλλον περνώντας σύννεφα και κύματα δακρυσμένων ωκεανών πονεμένων συναισθημάτων. Λέξεων που ποτέ δεν ειπώθηκαν από αγαπημένους εραστές, που δεν ομολόγησαν ότι αγαπήθηκαν κι όμως στα όνειρα τους ξαναζωντάνευαν τις στιγμές που τώρα χάθηκαν. Η πόρτα της επιστροφής, αν ανοίξει, ίσως από δικό σου λάθος για πάντα να κλείσει. Μην απορήσεις ποτέ αν δεις ότι δε θα πετύχει.

Ίσως, τότε, πρώτα εσύ να χαθείς κι εγώ, να μείνω πίσω, να καρτερώ τη δικιά σου επιστροφή. Να τραγουδώ κάποια χαραυγή για μια ψυχή που κάποτε πρώτος πλήγωσα.
Η σκέψη του γυρισμού γεννά ελπίδα μέσα στην καταιγίδα.
Μην κάνεις το λάθος κάποτε να γυρίσεις και πληγές κλεισμένες στο χρόνο να ανοίξεις, πίσω από πόρτες ξεχασμένες.

Φτιάχνω ιστορίες του μυαλού, τρελές. Είναι οι νύχτες μου δανικές και με μανία τις γράφω στο χαρτί, μην τύχει και τις ξεχάσω. Γιατί μια μέρα μπορεί να ‘ρθείς και πριν χαθώ θέλω να στις διαβάσω. Τα σημεία στίξης απ’ τη γραφή μου καταργώ, μήπως και δεν προλάβω να γράψω όσα καιρό τώρα θέλω να πω κι όλο δειλιάζω.

Τρομάζω.

Δεύτερη ευκαιρία ονομάζω την επιστροφή που στα όνειρά μου ετοιμάζω. Μη μου ζητήσεις ποτέ να μείνουμε φίλοι. Έρωτας που έγινε λυγμός, ποτέ δε θα γίνει ούτε φίλος, ούτε εχθρός. Θα ‘ναι εφιάλτης ξύπνιος και ζωντανός, που φεύγει και γυρνάει μες στις σκέψεις σαν μανιακός.

Ήταν ο έρωτάς σου πέρα για πέρα αληθινός;

Ίσως δεν έπρεπε να σε ρωτήσω.
Συγγνώμη που δεν προσπάθησα και δείλιασα. Μέσα στον πανικό μου εσένα πιο πολύ απ’ όλους αδίκησα. Δυο λόγια θέλω να σου πω πριν φύγεις πάλι. Έχε στο νου σου οδηγώ μια υπόσχεση ολότελα δική μου και δική σου. Αν οι επιστροφές γεννούν καταστροφές, βάζω σαν στόχο στη ζωή, να προλάβω να σε δω μια μέρα πριν πεθάνω.

Ετικέτες: , ,

Related Posts

Kate Hilverost
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

61 shares

See You In FB