Επαιτεία αισθημάτων

της Μαρίας Κωνσταντινοπούλου 

Έχετε την ικανότητα να διαγνώσετε τι νιώθετε κάθε στιγμή και να το μεταφράζετε μέσα σας; Σίγουρα, είναι δύσκολο, γιατί οι περισσότεροι αδυνατούμε να ερμηνεύσουμε τα ίδια μας τα συναισθήματα, με αποτέλεσμα να μην «αγγίζουμε» τον εαυτό μας. Επίσης, πιο δύσκολο είναι να μπαίνουμε στη θέση των άλλων. Ποιος το κάνει άλλωστε στις μέρες μας; Είμαστε και με το παραπάνω εγωιστές.

Η αδυναμία να «δούμε μέσα μας», μας κάνει ανίκανους να χτίσουμε καλές διαπροσωπικές σχέσεις. Για παράδειγμα, βγαίνουμε για έναν απλό καφέ, τι σκέφτεστε; Πείτε μου αληθινά… Πώς σας βλέπει και αν σας συμπαθεί; Γιατί να σας συμπαθήσει με την πρώτη συνάντηση; Οι καλές σχέσεις απαιτούν χρόνο και στέρεες βάσεις. Μην ενθουσιάζεστε με όποιον εισβάλλει στη ζωή σας, κάποιοι είναι περαστικοί, άλλοι πάλι μένουν. Αυτό δεν καθορίζεται ούτε από σας ούτε από τον διπλανό σας, αλλά από τη μοίρα. Μπα, ούτε αυτή η δόλια ευθύνεται… που όλοι την αναφέρουν. Πριν αναζητήσουμε την αιτία, ας αναλύσουμε τη λέξη «επαιτεία». Επαίτης είναι ο ζητιάνος, ας το πάρουμε μεταφορικά για να το πιάσουμε. Ζητιανεύουμε δηλαδή για τα συναισθήματα των άλλων; Πάμε άλλη μία, δεν το έχουμε. Παρακαλούμε να βρισκόμαστε με άτομα που στο κάτω-κάτω, δεν μας καλύπτουν; Παράλογο και άκρως τραγικό στον ίδιο μας τον εαυτό. Τι αυτομαστίγωμα κι αυτό!

Η βάση του προβλήματος είναι στην κάκιστη αναγνώριση των σκέψεων, της διάθεσης βρε παιδί μου στην τελική… Βγείτε ραντεβού με τον εαυτό σας και συζητείστε. Όσοι δεν μπορούν τις συζητήσεις, ξηγηθείτε στο χαρτί, θα δείτε αποτελέσματα που θα σας αφήσουν άφωνους. Μετά, τσεκάρετε χαρακτήρες και σταμπάρετε αληθινά άτομα που δε σας δημιουργούν κανένα κόμπο στο στομάχι. Ή βρείτε και οι ίδιοι τους δικούς σας τρόπους. Ένας δεν είναι ο σωστός. Τέλος πάντων, ζουμάρετε στα θετικά κάποιου, μην στοχεύετε μόνο στα κακά, γιατί και σεις έχετε, αλλά δεν τα βλέπετε είτε γιατί έχετε μεγάλη μύτη είτε μεγάλη ιδέα για σας.

Αν μένουμε σε τέτοιες σχέσεις για να συμπληρώσουμε τα πατάρια του εαυτού μας, κάντε ένα κατοστάρι καλύτερα. Μιας και η γυμναστική παράγει εκείνες τις ορμόνες που μας κάνουν happy. Τέλειο! Να πάρουμε το αντίθετο, αν έχετε άτομα που δεν ξεκολλούν από πάνω σας, δράμα και αυτό. Υπομονή να ευχηθώ και για τις δύο περιπτώσεις. Γενικά, δεν ξεκόβουμε από άτομα που βγαίνουμε, κάνουμε παρέα ή έστω τα τυπικά. Άνθρωποι είναι και αυτοί και έχουν τα ίδια υπαρξιακά θέματα. Εδώ χωρά η ενσυναίσθηση… ωραία λέξη! Απλά κάντε τα κουμάντα σας, κρατείστε απόσταση μέχρι εκεί που δε σας πειράζουν.

Τέλος επαιτείας – γέννηση του εγώ μέσα από το εμείς.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

91 shares

See You In FB