Ένωση

της Άννας Βήχου

Άγγιξα το ηλεκτροφόρο δέρμα σου και η θέρμη του με έλιωσε πάνω σου. Σαν ξεχασμένο κερί καταμεσήμερο καλοκαιριού, που έγινε ένα με το χώμα.
Αναστήθηκε μέσα μου η αγάπη που από καιρό πενθούσα.
Έγινα γυναίκα σου, έγινες παιδί μου.

«Σάρκα από τη σάρκα μου.»

Ενωθήκαμε, η λογική με το συναίσθημα που από καιρό πολεμούσαμε μεταξύ μας.
Τόσο πολύ μαλώναμε, που μας διαίρεσε ο Θεός για τιμωρία.
Ψάχναμε αιώνες ο ένας τον άλλον.
Γιατί δεν υπήρχε ισορροπία.

Μέχρι που μας λυπήθηκε ο Δημιουργός και μας έδωσε ξανά την ευκαιρία.
Μπήκες μέσα μου, μπήκα μέσα σου και γίναμε μείγμα από νερό και αλάτι.
Αδιάσπαστοι. Αδιαίρετοι.
Ένα…

«Ψυχή από την ψυχή μου.»

Ετικέτες: ,

Related Posts

Άννα Βήχου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

59 shares

See You In FB