Ένας χορός ακόμη

της Αναστασίας Μιγδάνη

Δύο καναπέδες. Ο ένας εδώ, ο άλλος εκεί. Μεγάλη τηλεόραση απέναντι. Να καλύπτει η οθόνη την απόσταση ανάμεσά τους.
Το τηλεκοντρόλ στη μέση του τραπεζιού. Ίσα δικαιώματα σε αυτό. Μια ο ένας, μια ο άλλος. Κι όταν λείπει ο ένας στη δουλειά, ο άλλος απολαμβάνει το ζάπινγκ, χωρίς σχόλια.
Το δωμάτιό τους χάσκει στην άλλη άκρη του σπιτιού, άδειο. Το κρεβάτι έχει καιρό να νιώσει βάρος από κορμί. Μόνο τα ρούχα πετιούνται στο βιαστικό πρωινό ντύσιμο για τη δουλειά.
Στη διάρκεια της μέρας σύντομα μηνύματα με γλυκόλογα. Πεταχτά φιλιά, στο έλα και στο φύγε. Υπενθύμιση αγάπης και έγνοιας μέσα στην καθημερινότητα.
Τα βράδια ήσυχα. Κουβέντες λίγες. Πώς πέρασες, ήταν δύσκολη η μέρα; Μέσα τους κρυμμένο νοιάξιμο.
Υπόγεια η αγάπη παραμονεύει. Θέλει να βγει λίγο παραέξω. Να ανασάνει όπως παλιά.
Όπως εκείνα τα βράδια που βάζαν μουσική, κρασί και μιλούσαν μέχρι το ξημέρωμα.
Τότε που το αυριανό ξύπνημα δεν τους χαλούσε την διάθεση. Ας πήγαιναν κατευθείαν στη δουλειά. Τους έφτανε που αυτές οι ώρες ήταν δικές τους.
Της έβαζε τραγούδια που αγαπούσε και την έπιανε απαλά από το χέρι να χορέψουν. Χωρίς λόγια, μόνο ματιές και αγγίγματα.
Όχι μακριά από το τώρα. Ένα, ίσως ενάμιση χρόνο πριν. Που πήγε η τρέλα;
Χάθηκαν μέσα στις υποχρεώσεις.
Ούτε ένας χορός πια. Ούτε μια αγκαλιά μεγαλύτερη σε διάρκεια από τη φευγαλέα της υποδοχής στο σπίτι.
Κι απόψε οι δυο τους στους καναπέδες. Σκεπασμένοι με την ανία. Η οθόνη να ζωντανεύει τον έρωτα που λείπει.
Τα μάτια της κλείνουν αργά. Αύριο πάλι πρωινό ξύπνημα.
Μια μουσική πλημμυρίζει το δωμάτιο και την αναγκάζει να ανοίξει τα μάτια της απορημένη.
Απλωμένο το χέρι του την προσκαλεί. Το πιάνει απαλά και σηκώνεται. Την τραβάει στην αγκαλιά του κι αρχίζουν να χορεύουν.
Η οθόνη στέκεται εκεί σβηστή. Ο έρωτας έχει κάνει δρασκελιά κι έχει χυμήξει στο δωμάτιο.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Αναστασία Μιγδάνη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

39 shares

See You In FB