Εμμονές με δαίμονες

της Χριστίνας Μαζαράκη

Εσύ που αρνιόσουν κάθε θεό,
πίστεψες σε τάματα ανθρώπων
λες και έχεις δει ποτέ κανέναν να κάνει θαύματα για κάποιον άλλον πέρα από τον εαυτό του.
Και όχι,το είδωλο σου δυστυχώς, δεν ήταν σκύλος, παρόλο που σου έγλυφε τα χέρια τόσο πειστικά, όταν τον τάιζες τη σάρκα σου.
Εμμονές με κάποιους δαίμονες
που έκαναν την κόλαση σου να φαίνεται ένα ατελείωτο πάρτυ σε ταράτσα, ικανό να σε κάνει να θέλεις να πέσεις από αυτήν δίχως δεύτερη σκέψη.
Λυπάσαι αυτούς που εθίζονται με πράγματα,
σε λυπούνται που εθίζεσαι με ανθρώπους.

Γι’ αυτό και κάθε που βγαίνουμε
Ίδιος πόνος στο στομάχι.
Ψάχνουμε τα αναλγητικά σαν τα σύγχρονα ναρκωτικά.
Γιατί μας έπεσαν βαριοί οι ουρανοί με τ’ άστρα, παρόλο που είχε τόση συννεφιά και δε βλέπαμε ούτε καν το μαύρο.
Δυσκολοχώνευτοι οι τάχα τόσο πρόθυμοι για βοήθεια, μάλλον επειδή είναι γεμάτοι από κόκκινους ουρανούς
και νηστικός το αίμα σε θερίζει,
μιλάω εκ πείρας.

Όχι, δεν προλαβαίνω να έρθω στο ραντεβού με το θάνατο μου.
Έχω να συντάξω κηδειόχαρτα,
να βαθμολογήσω κάτι πτώσεις από γνωστή ταράτσα,
να καθαρίσω τα πάντα βρώμικα παπούτσια μου,
να κοροϊδέψω κάποιον ότι τον αγαπώ και το επόμενο πρωί να κάνω ότι δε ξέρω τίποτα,
να πιω δέκα μπύρες, γιατί αυτό το πρωινό Κυριακής θέλω να το περάσω στη λεκάνη ξερνώντας χολή,
να μισήσω κόσμο
και κυρίως εμένα και εσένα
για να καταλάβω επιτέλους ότι το μίσος ισούται με αγάπη εις τη δευτέρα.

Ταυτόχρονα στη βεράντα μου περιμένει ένας σκύλος και κάποιοι άνθρωποι που έπιασαν σκόνη πια,
και κάτι λουλούδια που μαράθηκαν,
και ορισμένοι όμορφοι ερωτευμένοι άντρες,
αλλά βαρέθηκαν κι αυτοί και βρήκαν τα «καλύτερα».

Ποιός σου έφταιξε;
Ποιός μου έφταιγε; 

Ετικέτες: , ,

Related Posts

Χριστίνα Μαζαράκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

52 shares

See You In FB