Εμάς με διαίσθηση, να μας αγαπάτε λίγο παραπάνω

της Φανής Μιχαήλ

Σας έχει τύχει ποτέ να ξυπνάτε και να νιώθετε ένα απίστευτο βάρος στο στήθος ή ένα όμορφο φτερούγισμα; Να πέφτετε για ύπνο με τα ίδια συναισθήματα; Σας έχει τύχει ποτέ χωρίς λόγο και αιτία ξαφνικά όλα να γίνονται «μαύρα» και απαισιόδοξα ή φωτεινά και χαρούμενα; Προσωπικά μου έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν και είμαι σίγουρη ότι θα συμβεί και στο μέλλον.

Λίγες μέρες μετά έρχεται και το αποτέλεσμα αυτού του συναισθήματος, κάτι δυσάρεστο ή ευχάριστο να συμβαίνει στη δική μου ζωή ή στη ζωή όσων νοιάζομαι. Τις πρώτες φορές δεν το είχα πει κάπου, είπα «σύμπτωση είναι μάλλον, έτυχε, ιδέα μου είναι ρε παιδί μου». Κι έγινε κι έγινε ξανά, κι έτσι κάπως άρχισα να το παρατηρώ λίγο καλύτερα και ναι, συνέβαινε. Και κάπως έτσι το πήρα απόφαση ότι ανήκω σε εκείνους τους τυχερούς-άτυχους με διαίσθηση.

Κάθε φορά, που με επισκέπτεται η φιλενάδα μου, η διαίσθηση, δεν χαίρομαι ιδιαιτέρως, επειδή τις περισσότερες φορές, είναι για κακό. Και κάπως έτσι, εκείνες τις ημέρες, γίνομαι δύστροπη, οξύθυμη και γενικώς «μη με ενοχλείτε». Καλά, που οι κοντινοί μου άνθρωποι δε με θεωρούν τρελή κι «αλαφροίσκιωτη» και με ανέχονται εκείνες τις περιόδους, ιδιαίτερα αν έχω καταλάβει και προς ποιο πρόσωπο κατευθύνεται η ατυχία, γίνεται και εκείνο πιο προσεκτικό. Πάντως, μέχρι στιγμής αυτή η διαίσθηση δεν έχει βγει ποτέ λάθος, πάντα επιβεβαιώνεται.
Έχω γνωρίσει κι άλλους ανθρώπους με το ίδιο χαρακτηριστικό, καταλαβαίνω το βλέμμα τους όταν μιλάνε για την αίσθηση που έχει αυτό το πράγμα που κάθε τόσο τους πιάνει. Καταλαβαινόμαστε, κάπως περίεργα, αυτοί με τη διαίσθηση μεταξύ μας, του στυλ, «ξέρω πώς είναι, δεν είσαι η μόνη».

Αντίστοιχα, τις μέρες που με πιάνει αυτός ο πανικός κι η ανησυχία του «τι θα γίνει πάλι», δεν είναι να με βλέπει άνθρωπος, θέλω να κλειστώ σπίτι μου, επειδή δε μου φταίει και σε τίποτα ο άμαχος πληθυσμός. Είμαι απότομη, ανήσυχη, οξύθυμη, έτοιμη να τσακωθώ και να βάλω τα κλάματα ταυτόχρονα. Γι’ αυτό και ευχαριστώ τους δικούς μου ανθρώπους, που δείχνουν τόση κατανόηση εκείνες τις μέρες.
Μου λένε ότι είμαι τυχερή που έχω διαίσθηση, καθώς μπορώ να προλάβω να προετοιμαστώ ψυχολογικά για κάτι που θα συμβεί. Δε λέω, έχετε κι εσείς τα δίκια σας, αλλά δεν μπορείτε να καταλάβετε, πόσο «ψυχοβγαλτικό» είναι να ξέρεις ότι θα γίνει κάτι, αλλά ούτε πότε, ούτε τι ακριβώς. Απλά περιμένεις θέλοντας να μην επιβεβαιωθείς. Όπως και να έχει δεν πρόκειται για μια ευχάριστη κατάσταση και προσωπικά δεν μπορώ να το αγνοήσω.

Κυκλοφορούν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω με διαίσθηση, που δεν περνούν και πολύ όμορφα, όταν τους επισκέπτεται κι αντίστοιχα δεν περνούν και οι γύρω τους. Σ’αυτή την κατηγορία βρίσκομαι κι εγώ.  Μην μας δίνετε σημασία, λοιπόν, όταν συμβαίνει κι αν ακούσετε τι λέξεις «έχω ένα προαίσθημα» να βγαίνει από τα χείλη μας, οπλιστείτε με υπομονή και ηρεμία. Αγαπήστε μας λίγο παραπάνω, το χρειαζόμαστε.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Φανή Μιχαήλ
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

105 shares

See You In FB