Εκείνοι που ξέρουν μόνο να δίνουν

της Φανής Μιχαήλ

Κάπου, κάποιος και κάποτε, σε ένα παράλληλο σύμπαν ζούσε και πορευόταν με την ιδέα του δούναι και του λαβείν. Το εφάρμοζε και το γευόταν καθημερινά στη ζωή του, ο ίδιος και το περιβάλλον του. Αυτός ο κόσμος είναι μια ουτοπία, στον πραγματικό δε συμβαίνει σχεδόν ποτέ και για να μη με πείτε αφοριστική και απαισιόδοξη θα πω ότι δε συμβαίνει γενικά, απλά κάποιες στιγμές.
Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν ολοκληρωμένοι μόνο όταν δίνουν και δίνουν, και υπάρχουν και άλλοι που νιώθουν γεμάτοι μόνο όταν παίρνουν τα πάντα, είτε επειδή τους τα δίνουν απλόχερα οι άνθρωποι της πρώτης κατηγορίας, είτε επειδή τα παίρνουν με το ζόρι. Υπάρχει και η τρίτη ουδέτερη κατηγορία, που πάνε όπως τους πάει η ζωή κι αναλόγως με τις καταστάσεις προσαρμόζονται.
Η σημερινή μου σκέψη πάει σε αυτούς που ανήκουν στην πρώτη κατηγορία. Αυτούς θα προσπαθήσω να σας συστήσω και να τους καταλάβω κι εγώ κάπως καλύτερα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους υπερβολικά δοτικοί, δε συνέβη κάτι κι έγιναν έτσι, απλά με αυτό το χαρακτήρα γεννήθηκαν. Είναι εκείνοι που από παιδιά έδιναν όλα τους τα παιχνίδια στα άλλα παιδάκια, μοιραζόντουσαν το φαγητό τους πάντα στο σχολείο, αλλά και στο σπίτι· και μεγαλώνοντας συνέχισαν να κάνουν το ίδιο με τα υλικά αγαθά και κυρίως με τα συναισθήματά τους και την ίδια τους την ψύχη. Σε όλους έδιναν και από ένα κομμάτι τους και συνέχιζε ο εαυτός τους και οι αντοχές τους να είναι ανεξάντλητες.

Είναι εκείνος ο φίλος, φίλη, σύντροφος, γνωστός ή συγγενής που όποτε τον φώναξες ήταν δίπλα σου με όλο του το είναι για να σε στηρίξει και να σε βοηθήσει και πιο συχνά όταν δεν τον φώναξες, ήρθε από μόνος του επειδή απλά το ήξερε ότι τον χρειαζόσουν. Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που δεν περιμένουν ποτέ να ακούσουν ευχαριστώ, ούτε να πάρουν κάτι ως αντάλλαγμα, αλλά το μόνο που τους αρκεί είναι το χαμόγελό σου και το φωτεινό σου βλέμμα. Το να βλέπουν τους άλλους ανθρώπους ευτυχισμένους και γεμάτους είναι για εκείνους το μεγαλύτερο και το πιο άξιο αντάλλαγμα, δε χρειάζονται τίποτα άλλο και συνεχίζουν να προσπαθούν μόνο γι’ αυτό.
Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν πληγωθεί πολύ στη ζωή τους, επειδή πολλοί τους εκμεταλλεύτηκαν και δεν αναγνώρισαν όλα αυτά που τους προσέφεραν. Είναι αυτοί, που όσο κι αν πονέσανε, δεν πρόκειται να αλλάξουν, επειδή ξέρουν ότι δεν μπορούν να είναι κάτι άλλο, παρά μονάχα αυτό το απόλυτο «δόσιμο».

Αν είστε ένας τέτοιος άνθρωπος, δε θα σας πω «καλά να πάθετε, που όσο κι αν έχετε πληγωθεί, ακόμα δεν έχετε μάθει και δεν έχετε αλλάξει», αλλά θα σας πω «συνεχίστε να είστε αυτό που είστε, επειδή είναι αληθινό, απλά αγαπήστε λίγο παραπάνω τον εαυτό σας». Συνεχίστε να δίνετε, απλά κρατήστε κάποια πράγματα και για εσάς, δεν είναι όλα τα κομμάτια σας για όλους.
Αν τύχει ποτέ στη ζωή σας να γνωρίσετε τέτοιο άτομο, κρατήστε το δίπλα σας και μέσα σας σαν φυλαχτό, αγκαλιάστε το όσο πιο δυνατά μπορέσετε και μην το εκμεταλλευτείτε. Δώστε του μόνο αγάπη και μην το προδώσετε. Θα γίνει ο φύλακας άγγελός σας και τότε θα μάθετε τι σημαίνει και στα λόγια και στην πράξη η ανιδιοτελής και απεριόριστη αγάπη. Αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν να αγαπάνε όσο κανείς, απλά αγνοούν να αγαπιούνται κι αυτό είναι δική σας δουλειά να τους το μάθετε.
Το αξίζουν όσο λίγοι άνθρωποι σε αυτό τον κόσμο.

Ετικέτες: , ,

Related Posts

Φανή Μιχαήλ
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

202 shares

See You In FB