Εκείνο το συνηθισμένο «είμαι καλά»

της Τζούλιας Παπά

Ποτέ δε ζήτησε πολλά. Ποτέ δεν απαίτησε τίποτα.
Μόνο… Να… Μόνο κάτι λίγα.
Μία κουβέντα. Ένα χέρι. Μία αγκαλιά. Ένα χαμόγελο.
Καμιά φορά ξέρεις και τα λίγα είναι πολλά!
Και το νιώθεις και το αντιλαμβάνεσαι.
Και παύεις να μιλάς. Σταματάς να ζητάς. Και απομονώνεσαι.
Ξέρεις πως δεν έχει νόημα να ζητάς τίποτα πια.
Δεν έχει νόημα να περιμένεις τίποτα πια.
Και τότε είναι που ακούς την ψυχή σου να ουρλιάζει ΓΙΑΤΙ και να σπάει σε χίλια δυο κομμάτια.
Το παράπονο σε πνίγει. Κάποιοι σε βλέπουν. Κρύβεσαι.
Στέκεσαι όρθια και χαμογελάς, και μιλάς, και αστειεύεσαι. Και όλα καλά.
Κανείς δεν πρέπει να μάθει τίποτα…
Εσύ είσαι «η δυνατή», έτσι σε λένε όλοι.
Καταφέρνεις τα πάντα…
Δεν μπορεί εσύ να μυξοκλαίς, δεν μπορεί να λυγίζεις,
δε γίνεται να πονάς, δεν γίνεται να ζητάς.
Έτσι λένε όλοι…
Κανείς όμως δε ρώτησε να μάθει πόσο δυνατή είσαι όταν είσαι μόνη.
Κανείς δε ρώτησε αν πονάς. Κανείς.
Και όμως, είναι τόσοι κάθε μέρα γύρω σου…
Κανείς. Ούτε εσύ.
Κι εσύ ακόμα, έμαθες να αρκείσαι σε εκείνο το απλό, εύκολο, συνηθισμένο
«είμαι καλά» που τόσο εύκολα πια βγαίνει από τα χείλη· αλλά ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Τζούλια Παπά
by
Previous Post Next Post

Comments

    • Ανδρέας
    • 16 Φεβρουαρίου 2018
    Απάντηση

    Αλλιώς, τί κάνεις;

    Ήσυχα!!!

    Πόσο ήσυχα είναι, μόνο ο ίδιος τό ξέρεις.

    @νδρέας.π

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

212 shares

See You In FB