Είναι οι μουσικές

της Δέσποινας Τσαναξή

Είναι οι μουσικές
σε απόμερα μπαράκια
με φθηνά ποτά και χαμηλά φώτα.
Με ηδονικές μελωδίες σαξοφώνου που σε μεθάνε,
σου κλείνουν τα μάτια
και σε γυρνάνε χίλιες στροφές, παρασέρνοντάς σε, σε γλυκό μεθύσι.
Είναι τα σώματα, που κινούνται σαν ένα και άνθρωποι βυθισμένοι σε αχαλίνωτες φαντασιώσεις.
Είναι τα χρώματα, η ατμόσφαιρα με κόκκινο και μαύρο.
Ίσως είναι και η νύχτα που κρύβει όλα τα πάθη.
Είναι η καύλα που αντικρίζεις στη μοναξιά.
Είναι ο ήχος από τα πλήκτρα που προκαλεί την πρώτη βαριά ανάσα.
Και μετά η φωνή, ένας στίχος από ένα jazz τραγούδι, που σε παραλύει.
Είναι ο πόνος, ο αβάσταχτος
που κουβαλάς για μία μορφή,
για μία ιδέα.
Είναι το ρίγος που σε καρφώνει σαν μαχαίρι.
Στεγνά.
Σου κόβει την ανάσα.
Και μένεις εκεί με κλειστά μάτια να χαϊδεύεις μια φιγούρα.
Και πάντα η μουσική παίζει στο μυαλό σου.
Και η υποταγή είναι αυτή που αναζητάς εκείνη την στιγμή.
Είναι τα δάκρυα, τα καυτά, για το φιλί που δεν έχεις δώσει ακόμη.
Είναι η αναστάτωση από λέξεις μικρές.
Από την φωνή, εκείνη, που ο καθένας έχει μέσα στο μυαλό του.
Είναι το αισθησιακό λίκνισμα σου, μέσα στα σκοτάδια.
Είναι όλα αυτά που δεν θα έκανες ποτέ με το φως της μέρας.
Είναι το ξεγύμνωμα της ψυχής σου, που πάντα την έντυνες ζεστά.
Είναι όλα τα «τώρα» τα «πολύ» και τα ασυγκράτητα «σε θέλω», που πάντα μετρούσες πριν τα ξεστομίσεις.
Είναι η λαχτάρα να αγγίξεις τον άλλον.
Είναι οι μυρωδιές από τα σεντόνια, που σε κρατούν φυλακισμένο.
Είναι οι αναστεναγμοί, που ξεσπάς σε τσιγάρα και ποτά.
Είναι αυτό το κάτω που θα πέσεις χωρίς να σε νοιάζει αν θα καταφέρεις να σηκωθείς ξανά.
Είναι ο χρόνος.
Είναι αυτό το λίγο που θα νιώσεις και μόλις φύγει θα πεθαίνεις.
Ίσως να είναι ο έρωτας όλα αυτά.
Το να είσαι ερωτευμένος με μια ιδέα, μια ψευδαίσθηση.
Μα όταν και αυτή κάποτε χαθεί, η μικρή σου αυτοκρατορία θα έχει πλέον καταστραφεί.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Δέσποινα Τσαναξή
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

25 shares

See You In FB