Εγώ υπόσχομαι. Εσύ, αν θέλεις, τήρησέ το.

της Χριστίνας Παλακίδου

Υπόσχομαι ότι δε θα σε ποθώ παντοτινά.
Υπόσχομαι ότι δε θα σ’ αγαπάω.
Υπόσχομαι πως θα χάνομαι στο βλέμμα σου.
Υπόσχομαι πως δε θα ονειρεύομαι τα βράδια μου, δίπλα σου,
ούτε χέρι-χέρι να προχωράμε στο δρόμο,
ούτε, πάντα, με πάθος να σε φιλώ και να μυρίζω το άρωμά σου, το δέρμα σου.
Ορκίζομαι ότι θα υπάρχουν λύπες.
Θα υπάρχουν στιγμές που θα κλαίω απαρηγόρητα για σένα και θα με καθησυχάζει το άγγιγμά σου.
Θα υπάρχουν στιγμές που δε θα θέλω να λιώσω από πόθο και έρωτα για σένα,
ορκίζομαι πως για μένα δεν είσαι τα πάντα, ούτε η ζωή μου, ούτε η ευτυχία μου,
ούτε ο μόνος λόγος μου να ζω, γιατί αραιά και που, μου λείπεις.
Υπόσχομαι να μην σ’ ονειρεύομαι τις νύχτες.
Υπόσχομαι να μην ακούω τη μελωδία της φωνής σου.
Υπόσχομαι να μην περιμένω τη στιγμή που θα με σφίξεις στην αγκαλιά σου και θα σε γεμίσω φιλιά.
Ορκίζομαι ότι τέτοιες στιγμές δε θα υπάρχουν.
Ορκίζομαι πως θα προσπαθήσω να σε ξεχάσω και
δε θα σου λέω ακόμα πως θ’ αγαπηθούμε, θα ονειρευτούμε, θα πληγωθούμε,
θα δημιουργήσουμε, θα μοιραστούμε.

Με πιστεύεις, τώρα, πως σ’ αγαπάω πολύ;

Ετικέτες: , ,

Related Posts

Χριστίνα Παλακίδου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB