Δεν ξέρω τίποτα για σένα

της Φραγκίσκας Στρούμπου

Δεν ξέρω τίποτα για σένα.
Το όνομά σου, η φωνή σου, το μυαλό σου, το αγαπημένο σου τραγούδι, βιβλίο, το βάδισμα σου, το άγγιγμα σου, τα όνειρα σου, οι φόβοι σου. Δεν ξέρω τίποτα από όλα αυτά.
Δεν ξέρω που βρίσκεσαι ή πως έφτασες εκεί, όλα αυτά που σε έφτιαξαν το άτομο που είσαι σήμερα. Δε γνωρίζω τους τρόπους με τους οποίους σε κράτησαν και σε απέρριψαν, τα κομμάτια που έχεις κολλήσεις και έχασες, τις άκρες που κάποτε ήταν ολοκληρωμένες, τις λεπτομέρειες σου.
Αλλά έχω πάρει το χρόνο να μάθω τις λεπτομέρειες για μένα, να επαναλάβω τα βήματα ενός χαμένου ατόμου, τα λάθη που έχει κάνει.

Ακόμα ανακάμπτω από απρόοπτες καταιγίδες, από τις θολές παύσεις από τα ευσπλαχνικά τους μάτια. Κάνω ότι μπορώ για να την βρω, για να την αγαπήσω.
Και για σένα, νομίζω ότι πρέπει να προσπαθήσω.
Βλέπεις, ποτέ δεν έχω αγαπήσει κάποιον με τον τρόπο που σκοπεύω να σε αγαπώ. Ποτέ δεν έκανα το άλμα σε μια δύναμη που θα εμπιστευόμουν ότι θα με πιάσει, έχω πέσει μόνο. Πολύ αδύναμη για να πιάσω τον εαυτό μου.
Αλλά δε θέλω να λυπάσαι για μένα. Σου το λέω αυτό, μόνο γιατί με έκανε αυτό που είμαι. Η γυναίκα που θα βάλει τα δυνατά της για να σε αγαπάει, η γυναίκα που θα προσπαθήσει να σε αφήσει να την αγαπάς.
Και για σένα, θα προσπαθήσω.
Θα πιέσω, περπατώντας μέσα σε αυτές τις μέρες, όταν το φως σιγοκαίει χαμηλά, ελπίζοντας να αποκαλύψει την αγάπη που θέλω να δώσω, αν και ξέρω ότι δεν μπορώ να δώσω τίποτα πριν κρατήσω κάποια για τον εαυτό μου. Και έτσι θα συνεχίσω. Έτσι, θα προσπαθήσω.

Ίσως τότε θα με δεις, να λάμπω με δικό μου φως, ψάχνοντας με τέτοιο τρόπο που μόνο εσύ θα μπορούσες να ακούσεις.
Ή ίσως να με ακούς ήδη. Ίσως να γνωρίζεις ήδη ακριβώς πως πρέπει να με αγγίξεις, πόσο πολύ θέλω να αγαπηθώ, αλλά πως διστάζω στην αποδοχή της. Και ίσως γνωρίζεις τον ίδιο αγώνα, πάντα πλησιάζοντας εκείνη τη γλυκιά παραδοχή στο μόνο πράγμα που φοβάσαι και ποθείς ταυτόχρονα.
Για αυτόν τον λόγο, ίσως περιμένεις-ελπίζεις, όπως είμαι, ότι μια μέρα, θα είμαστε και οι δύο έτοιμοι.
Πιστεύω ότι είσαι και θα είσαι. Σε εμπιστεύομαι.
Πιστεύω ότι θα συνεχίσω να κάνω αυτό που πρέπει συλλέγοντας αυτό που θα ήθελα να ζητήσω, επιδιορθώνοντας όλα τα σπασμένα κομμάτια όπως πιστεύω ότι θα έκανες το ίδιο. Και πιστεύω ότι μια μέρα θα το κάνουμε μαζί, γιατί κι εσύ κι εγώ γνωρίζουμε ότι αυτός ο δρόμος είναι αδιάκοπος, ανελέητος με τους τρόπους του.
Πιστεύω ότι όταν είμαστε έτοιμοι, θα ξέρουμε.
Πιστεύω ότι μέχρι τότε θα έχω κάνει τα μικρά μου βήματα στην παραδοχή, στην εκμάθηση και στην αγάπη.
Επειδή για σένα, θα μάθω.
Για σένα, θα προσπαθήσω.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Φραγκίσκα Στρούμπου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

51 shares

See You In FB