Dear Santa. Άκου να δεις τι θέλω να μου φέρεις!

της Μαρίας Στυλιανού

Τόσα χρόνια περιμένω να μου φέρεις τα Χριστούγεννα που ονειρεύομαι ρε φίλε κι όλο κάνεις το κορόιδο μαζί μου. Σου γράφω γράμματα, σου στέλνω μηνύματα, ξαγρυπνώ στο σαλόνι μου περιμένοντάς σε να μπουκάρεις από την καμινάδα, σου φτιάχνω γλυκάκια με τα χεράκια μου, σε περιποιούμαι, αλλά εσύ όλο χάνεσαι, όλο κοπάνες μου κάνεις κι όλο δεν προλαβαίνεις μου απαντάς. Στο ΄χω ξέρεις μεγάλο παράπονο, από μωρό παιδί μου κάνεις λαδιές κι όλο λέω ότι δεν βρήκες το χρόνο και σε δικαιολογώ πως πήγες σε άλλα παιδιά που σε είχαν περισσότερο ανάγκη…κι όλο σε πιστώνω με κατανόηση, αλλά νομίζω πως έφτασε η ώρα να δώσεις και σε μένα λίγη σημασία.

Εγώ δεν θέλω πολλά, μη φοβάσαι, δεν πρόκειται να σε βάλω σε έξοδα γι’ αυτό δώσε λίγη βάση σ’ αυτά που θα σου πω για να καταλάβεις. Θέλω κατ’ αρχήν, να δώσεις στον κόσμο αγάπη, οικογενειακή θαλπωρή, υγεία, χαμόγελα πολλά…Να δώσεις ελπίδα σε κάθε πονεμένο, σε κάθε άνεργο, σε κάθε άρρωστο που παλεύει καθημερινά για να επιβιώσει, για να ζήσει, για να χαρεί μια στάλα χρόνο παραπάνω. Θέλω να δω τους ηλικιωμένους συγγενείς μας, γονείς και φίλους, να συμμετέχουν στα γιορτινά τραπέζια, μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια τους, μην τους αφήσεις να σκορπίζονται δεξιά κι αριστερά, μην τους αφήσεις να νιώσουν μόνοι, παραγκωνισμένοι επειδή τα παιδιά τους κανόνισαν να πάνε ρεβεγιόν για να δείξει η κόρη την καινούργια της γούνα και ο γιος την πανάκριβη Μερσεντές. Θέλω να δω τον κόσμο χαρούμενο, οικογένειες και φίλοι όλοι σε ένα τραπέζι, μ’ ένα πιάτο ζεστό φαγητό, σ’ ένα σπίτι που να μην μπάζει κρύο, να μην διαπερνά τις ψυχές των ανθρώπων η ψύχρα του χειμώνα, να μην νιώθουν στερημένοι, γυμνοί. Δώσε τους ρούχα, παπούτσια, τρόφιμα, δώσε τους φάρμακα, χρήματα για να αγοράσουν τα υλικά και να φτιάξουν μια πιατέλα μελομακάρονα, λίγους κουραμπιέδες. Ξέρεις πόσους άφησες πέρσι χωρίς τα απαραίτητα; Πόσοι δεν είχαν να πάρουν ένα κιλό πατάτες, μια γαλοπούλα, ένα μπουκάλι κρασί; Μην κάνεις φόκους μόνο στα παιχνίδια των παιδιών, γι’ αυτό έχουν σαλτάρει αυτά τα τρελόπαιδα, γιατί έχουν το νου τους μόνο στα υλικά, όχι στα ψυχικά, όχι στα πνευματικά. Δεν τα νοιάζει που η γιαγιά και ο παππούς θα είναι μόνοι στο φτωχικό τους, αφού η μαμά τους έκλεισε για Αράχοβα, άλλωστε τον παππού και τη γιαγιά τους θυμούνται μόνο όταν θέλουν να ενισχύσουν το χαρτζιλίκι τους. Βοήθησέ τα να αγαπήσουν και να ενισχύσουν τις ψυχικές αρετές, μάθε τα με τον τρόπο σου να αγαπάνε με την καρδιά τους, δίδαξέ τα την έννοια της προσφοράς, αυτά είναι πιο σημαντικά από το play station που ονειρεύονται, από την ξανθομαλλούσα άψυχη κούκλα, από την πανάκριβη τσάντα που θέλει στο σχολείο, τα πανάκριβα μποτάκια που ζήλεψε από τη φίλη της την Σάντρα, το παντελόνι των τριακοσίων ευρώ που είδε να φοράει ο φίλος του ο Πέτρος…Μάθε στα παιδιά να πονάνε τον συνάνθρωπό τους, να νοιάζονται για το γειτονόπουλο που δεν έχει καν τηλεόραση, δεν έχει ραδιόφωνο, δεν έχει ένα ζευγάρι παπούτσια για να φορέσει. Εξήγησέ τους, πως δεν πρέπει να αγνοούν ότι γύρω μας υπάρχουν πολύ φτωχοί άνθρωποι, πως δεν είναι όλοι πλούσιοι, πως υπάρχει κόσμος που ζητιανεύει λίγη σημασία, ένα χαμόγελο, μια χειραψία. Ένα «Χρόνια Πολλά» βρε αδερφέ!

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη, δεν ξέφυγαν μόνο οι κυβερνήσεις, οι τραπεζίτες, οι καρχαρίες επιχειρηματίες, νιώθω πως ξέφυγες κι εσύ. Τόσα χρόνια, ακούω το ίδιο παραμύθι με τις περιπέτειές σου, ακούω το ίδιο στόρι με τα ξωτικά σου, βλέπω το ίδιο μοτίβο να παίζει επαναληπτικά. Κάνε φέτος τη διαφορά, φέρε αγάπη στο σακί σου, σκόρπισέ την σαν αστερόσκονη πάνω από όλα τα νοικοκυριά, βοήθησε τους ανθρώπους που έχουν μαλώσει να τα βρούνε, απομάκρυνε για πάντα παρεξηγήσεις, συμφέρον, δολοπλοκίες και σχετικά. Πόσο να βγάζουν τα μάτια τους μεταξύ τους πια οι άνθρωποι; Πόσο να σκοτώνονται σε άσκοπους πολέμους; Πόσο αίμα να χυθεί; Πόση δυστυχία τριγύρω βρε Σάντα;

Αν μου υποσχεθείς πως θα μου δώσεις τα Χριστούγεννα που ονειρεύτηκα, θα βάλω κι εγώ τα δυνατά μου, να γίνω ακόμα καλύτερος άνθρωπος, θα αφήσω τη γκρίνια κατά μέρος, θα βοηθώ περισσότερο αυτούς που με χρειάζονται, θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να προσφέρω περισσότερα στον συνάνθρωπό μου…

Κάνε φέτος τη διαφορά! Δώσε σε όλο τον κόσμο την ευτυχία, θα δεις που όλοι θα χαμογελάνε τόσο πολύ απ’ τη χαρά τους, που με το φως της ψυχής τους, ο πλανήτης μας θα είναι ολόφωτος και λαμπερός!

Dear Santa, βάλε τα δυνατά σου να δώσεις στον κόσμο τα ωραιότερα Χριστούγεννα ever! Βασίζομαι σε σένα!

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Στυλιανού
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

80 shares

See You In FB