Άτιτλο

της Χριστίνας Μαζαράκη

Ταυτίζεσαι τόσο με τα κείμενα των άλλων,
τις ποιητικές μη εκσπερματώσεις χλωμών ανθρώπων
που ματώνεις τα χείλη σου.
Πλημμυρίζει το στόμα σου με αίμα.
Το αφήνεις να τρέξει στο πηγούνι σου μέχρι το λαιμό και αναρωτιέσαι με τον πιο ηλίθιο τρόπο γιατί έχουν τόσο αίμα τα χείλη.
Δίπλα σου η γειτόνισσα που ξέρει μέχρι και τη σκέψη σου, εκτός κάθε πότε απλώνεις τα «καλά» σου εσώρουχα, επισημαίνει δεικτικά ότι είναι ανησυχητικό που απολαμβάνεις τόσο έντονα τη γεύση του αίματος.
Α, και ότι μάταια προσπαθείς να εκσπερματώσεις, έστω και ποιητικά, γιατί είσαι γυναίκα.
Αυτό επιλέγεις κουρασμένα να το προσπεράσεις.
Έτσι, κυκλοφορείς με τις ανοιχτές πληγές στο στόμα σου και ταμπέλες:
«Έπεσε από τη σκάλα»
«Μάλλον πέρασε καλά χθες το βράδυ»
«Δεν ντρέπεται να κυκλοφορεί έτσι»
«Αηδιαστικό».
Κανείς όμως δε σκέφτεται ότι είσαι ικανός να τις έκανες μόνος σου.
Δε σε διαβάζουν.
Γι αυτό και αίμα μαζί με φιλμ νουάρ.
Οι Στέρεο νόβα αυτήν την περίοδο σε εγκατέλειψαν.
Μήπως και σταματήσεις να προσπαθείς να ξεκαυλώσεις πίνοντας χλωρίνη,
να σταματήσεις να παίρνεις τα χάπια σου κάθε πρωί,
να αρχίσεις να παίρνεις τον γυαλάκια σου στα σοβαρά,
να αποδεχτείς τελικά το σώμα σου που σε ανέχεται πεισματικά.

Κάθε φορά που ξεντύνεσαι έχεις και μια ουλή σε διαφορετικό σημείο.
Γυρίζεις την κασέτα για ώρες με το στυλό και τη βάζεις να ξαναπαίξει.
Άκου.
Θα σου κάνω ακόμη μια γιατί έχω ανάγκη να αδειάζω εκεί το κενό μου.
Ίσως στο στήθος για να μπορώ να κλέβω τις ανάσες γιατί εγώ γεννήθηκα με χαλασμένο αναπνευστικό.
Ή στην πλάτη γιατί είμαι λίγο και δειλός για να σε κοιτάω.
Ή πάνω από την βουβωνική σου χώρα γιατί κάπου πρέπει να διοχετεύσω την καύλα που κάποιος άλλος μου προκάλεσε.
Μάλλον όμως στα δάχτυλα.
Καθετί νέο που θα αγγίζεις να το λερώνεις με αίμα νεκρού και να το χαλάς.

Η κασέτα τελείωσε.
Αύριο θα τη βάλεις λίγο πιο αργά να παίζει για να προλαβαίνεις να κάνεις εσύ ο ίδιος αυτή τη φορά, ξανά τις πληγές στα σωστά σημεία.

Ίσως το βράδυ να μπορέσεις να αποβάλεις και αυτόν τον β’ ενικό.
Το συντακτικό δεν ήταν ποτέ το δυνατό μου σημείο.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Χριστίνα Μαζαράκη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB