Απρόσμενη συνάντηση με το χθες

της Ξένιας Λάμπρου

Ήρθες ξαφνικά ν’ αφυπνίσεις τη ζωή μου εγείροντας τις αισθήσεις…
Η μορφή σου εισέβαλε ορμητικά ξεχνώντας το πέρασμα του χρόνου,
χωρίς να δώσει οδηγίες βίωσης των συναισθημάτων!
Η μνήμη όμως πυξίδα, ζει και διευθύνει το εγώ μας μην αφήνοντας πολλά περιθώρια…
Απρόσμενη συνάντηση με το χθες η παρουσία σου…
Μια αμυδρή εικόνα της μορφής σου από το μακρινό παρελθόν
αναδύεται κάθε φορά που ανατρέχω στο χθες και σε γυρεύω,
σε γυρεύω παιδί στην αθωότητα της ψυχής μου και
σε βρίσκω εκεί να στέκεσαι με τα τεράστια γκριζοπράσινα μάτια σου ατενίζοντας το μέλλον με το χαμόγελο να φωτίζει το πρόσωπό σου…
Μου λες πως ήρθε η ώρα να ξανασυναντηθούμε
γιατί οι ψυχές μας κάποτε καθρεφτίστηκαν,
γιατί ωριμάσαμε, αλλάξαμε,
γιατί το αύριο μας ανήκει,
γιατί η ζωή είναι γενναιόδωρη, απλόχερη και απρόβλεπτη…
Είσαι ένα όνειρο, ένας ήρωας παραμυθιού τόσο άυλος,
που μόλις θελήσω να σε αγγίξω,
συνειδητοποιώ ότι υπάρχεις μόνο στο νου
και βασιλεύεις αποκλειστικά στη θύμηση παίζοντας παιχνίδια μιας επιλεκτικής μνήμης και όντας αποκύημα της ανήκεστης νοσταλγίας μου…

Ετικέτες: ,

Related Posts

Ξένια Λάμπρου
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB