Άνθρωποι του σήμερα

της Έλενας Χαρτ.

Είμαστε οι άνθρωποι της προβολής και της υπερβολής.
Έτοιμοι να ποζάρουμε στο φωτογραφικό φακό, ν’ αποτυπώσουμε τον ιδεατό κόσμο μας ο οποίος έρχεται σ’ απόλυτη αντίθεση με την πραγματικότητα.
Τα είδωλα μας χάρτινα κι «έλα να τραβήξουμε μια selfie πριν βραχούν και μουχλιάσουν».
«Δε βαριέσαι, αρκεί ο περίγυρος να μας θαυμάσει!»
Τρεφόμαστε με το φθόνου του άλλου.
Παίρνουμε μια τζούρα επιβεβαίωσης σ’ έναν κόσμο που πάσχει από ανασφάλεια.

Άνθρωποι του σήμερα.
Στα σκουπίδια μας θα βρεις τόνους προϊόντων.
Ανεπιτυχείς προσπάθειες να αγοράσουμε ομορφιά, νεότητα, στυλ.
Όχι για να διαφέρουμε, αλλά για να ενταχθούμε στον όχλο.
«Έτσι κάνουν όλοι!» κι οφείλεις να είσαι μια κουκίδα αυτής της ολότητας.
Με λίγη μανία καταναλωτισμού κι εσύ θα νιώσεις καλύτερα.

Άνθρωποι του σήμερα.
Παραθέτουμε λέξεις χωρίς ειρμό, χωρίς ουσία.
Μονάχα για ν’ αποφύγουμε το ανυπόφορο πλέγμα της σιωπής.
Φιμώνουμε τόσα αναπάντητα ερωτήματα, με φθηνές δικαιολογίες.
Μονάχα για να σιγάσουμε τις ανήσυχες ψυχές μας.
Λεπίδα η αλήθεια και τα δέρματα μας σκίζονται στο άκουσμα της.
Την αποφεύγουμε επιμελώς. Φοράμε τα ωραιότερα ψέματα μας.

Άνθρωποι του σήμερα
Ανταλλάσσουμε παγωμένα βλέμματα, από τύχη, από σπόντα.
Γεμίζουμε το τασάκι με στάχτες και καμένες προσδοκίες.
Γιατρεύουμε το μέσα μας με οινοπνεύματα. Μονάχα για λίγες ώρες.
Η πληγή πάντα θα βρίσκει τρόπο να αιμορραγεί.

Άνθρωποι του σήμερα
Ψάχνουμε την ευτυχία στα εφήμερα.
Αναζητάμε το μαγικό τζίνι που θα εκπληρώσει τις τρεις γιγάντιες επιθυμίες μας.
Άφησε με να μαντέψω. Οικονομική, επαγγελματική και συναισθηματική αποκατάσταση.
Έπεσα μέσα;

Άνθρωποι του σήμερα.
Κι όμως το σήμερα, δε το γνωρίσαμε ποτέ.
Εμμονικά κολλημένοι στο παρελθόν μας.
Αποφεύγουμε ν’ αρπάξουμε τη ζωή απ’ το χέρι.
Προτιμούμε να προβάλλουμε σε γιγαντοοθόνες τα περασμένα.
Που όσο κι αν παλέψουμε δε θα γίνουν ξεχασμένα.
Εναποθέτουμε τις πενιχρές ελπίδες μας σ’ ένα καλύτερο αύριο.
Λέξη για το σήμερα. Καμία απολύτως ανάγκη για ζωή.

Άνθρωποι του σήμερα.
Με σχέσεις που μας παρέχουν κάλυψη.
Χωρίς αγάπη. Βουνό τα λάθη.
Μας ενώνει μονάχα μια θεόρατη συνήθεια.
Τρέμουμε στην ιδέα μη βρεθούμε ακάλυπτοι.
Πάντα αυτό δεν ψάχνουμε;
Ένα ύφασμα να σκεπάζει φοβίες κι απωθημένα.
Είμαστε ικανοί να το διπλώσουμε σε χίλιες μεριές αρκεί να μας καλύψει.
Αρκούμαστε στο να νιώθουμε αναντικατάστατοι κι ας είμαστε μονάχα δεδομένοι.

Άνθρωποι του σήμερα.
Δέσμιοι των παραλογισμών μας.
Άραγε υπάρχει κάποιος που διαφέρει;

Ετικέτες: ,

Related Posts

Έλενα Χαρτ.
by
Previous Post Next Post

Comments

    • Άγνωστος
    • 11 Οκτωβρίου 2017
    Απάντηση

    Υπάρχει και το ξέρεις και πολύ καλά μάλιστα! Επιλογές λέγονται και τις κάνουμε και οι μεν και οι δε…

  1. Pingback: Άνθρωποι του σήμερα – Λεκτικές Αλχημείες

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

46 shares

See You In FB