«Ανεπιθύμητοι»

της Μαριλένας Κολλάρου

Φορτωθήκαμε τους εαυτούς μας
σαν παιδιά ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης,
δεν μας ποθήσαμε πραγματικά ποτέ.
Απλά ένα πρωί, ξυπνήσαμε κάπως αδιάθετοι
κι η βάρβαρη καθυστέρηση της ευτυχίας
επιβεβαίωσε πως υπάρχουμε κι εμείς.

Έκτοτε δεν παραλείπουμε να ξυπνάμε κάθε πρωί,
ή να κοιμόμαστε στριμωγμένοι στα ημίδιπλα κρεβάτια μας
βράδυ παρά βράδυ.
Τα σκοτάδια που δεν σβήνουμε,
φωτίζει η μνήμη·
στο υπνοδωμάτιο μας θέατρο σκιών.
Ποιος μας κουνάει πίσω από το λευκό πανί
και προσποιείται τη φωνή μας;

Το ένα μας χέρι πιο μακρύ,
κι η μύτη μας μεγάλη·
φτάνει μάλλον που γελάνε τα παιδιά…

Φορτωθήκαμε τους εαυτούς μας,
πασχίζουμε να τους μεγαλώσουμε
να γίνει κάτι η ζωή μας.
Παντοτινά ανεπιθύμητοι όσο θυμόμαστε τους εαυτούς μας
κι όταν πλέον κάτι δικό μας επιθυμούν
τυλιγόμαστε σαν έμβρυα,
κλεινόμαστε στην μήτρα του αδυνάτου
«Ψέματα είναι, δεν μπορεί αλήθεια να θέλουν»
και παλιμπαιδίζουμε κάθε πιθανότητα αγάπης.

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαριλένα Κολλάρου
by
Previous Post Next Post

Comments

    • Κατερίνα
    • 31 Μαΐου 2017
    Απάντηση

    ♥♥

Γράψτε απάντηση στο Κατερίνα Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

56 shares

See You In FB