Άκουσε να δεις

 της Αλεξάνδρας Μάτζαρη
Γράφω και γελάω, με μια παιδαριώδη συμπεριφορά
Μάντεψε, όχι μόνο δική μου, ανώριμος είσαι κι εσύ μάτια μου γλυκά.
Η συνάντηση τυχαία, σα φύλλο φθινοπώρου που στην πτώση σε ακουμπά απαλά
Δίχως να δίνει υποσχέσεις πως θα εμφανιστεί μπροστά σου ξανά.
Άδεια, κουτά σχόλια, είδος τρέλας, περίπτωση βαριά.
Σε αγνοώ μην μπλέξεις το μυαλό μου, αλλόκοτος άνθρωπος φαίνεται από μακριά
Και ύστερα χειμώνας, πάλι άτυχη στιγμή
δεν το θέλαμε, μα τα λόγια κλείσαν τη σχισμή.
Τελικά δεν έφτασαν, στο σώμα έσβησαν, απρόσκλητα, στης άνοιξης το λάγγεμα δώσαμε μορφή
στο μυστήριο ενδώσαμε που μετά πληρώσαμε την επόμενη αυγή.
Μπλόφα οι παίκτες γνώριζαν, με τέχνη να φυσούν τα ζάρια αλαζονικά. Πείρα στην τύχη, τύψη καμιά
Οι λέξεις άλλα δείξανε, γυαλί το βλέμμα στήσανε, στο φως μαζεύτηκαν σε στοίβα τα χαρτιά.
Μεσάνυχτα οι δείκτες όρισαν, αντίο με το γοβάκι αγκαλιά.
Όχι, δε θέλω παραμύθια.
Από δηκτικούς βαρέθηκα λογιών λογιών ρεβίθια.
Συνάλλαγμα δε βρήκε ο χρόνος στην καρδιά
Την αμουσία δεν μπορώ, τις ιστορίες με χρώματα μετρώ, αυτά που αξίζουν θέλω να γευτώ και το γκρίζο σου δε μου είναι ποθητό.
Η απόφαση για τέλμα απ’ την αρχή στεκόταν διαιτητής. Πίσω μη γυρνάς αν στο παραπάνω, είσαι λίγος να σταθείς.
Αμφιβάλλεις δε με πείθεις.
Πράξεις με σάρκα και οστά να γίνεις, όχι τα άκουσε να δεις.
Του εγωισμού σου «να περάσουμε καλά» χρόνο δεν έχω. Για τον ίδιο σκοπό, όσα γίνανε, φτάνουν και αρκούν.
Μην ενοχλείς όταν σε αλλουνού αγκαλιά κοιμάμαι και τους εφιάλτες που με κέρασες  προσπαθώ να μη θυμάμαι
Βρες άλλα έυκολα να σ ‘αγαπούν.
 
Ετικέτες: ,

Related Posts

Αλεξάνδρα Μάτζαρη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

0 shares

See You In FB