Αγάπες «διαφορετικές»

της Δέσποινας Καταήμη

Αγάπη.

Χαμογέλα.
Φίλα με.
Μείνε δίπλα μου.
Να με αντέχεις.
Να προσέχεις.
Σε χρειάζομαι.

Λόγια και τρόποι να την εκφράσουμε απεριόριστοι.
Κι όσοι δεν την αντέχουν.
Ας φύγουν.
Παρέα με την δειλία τους.
Παρέα με τον εγωισμό τους.
Παρέα με την μοναξιά τους.

Ότι όμως μεγαλώνει στη μοναξιά,
γίνεται άγριο.
Και πώς μετά να εξημερωθεί;
Μα μόνο με αγάπη.

Υπάρχουν και οι αγάπες οι «διαφορετικές».
Που δεν έρχονται όπως τις φανταζόσουν και τις περίμενες.
Που δεν είναι «φυσιολογικές».
Που για να νιώσεις την αγάπη τους πρέπει να νιώσουν την άνευ όρων αποδοχή σου.
Που τελικά όμως «αναγκάζεσαι» να δώσεις όλο σου το είναι σ’ αυτές γιατί δεν γίνεται, δεν μπορείς, δεν θέλεις να κάνεις αλλιώς.

Και αν έχεις την τύχη να «χρεωθείς» μια τέτοια αγάπη, ένα σου λέω.
Θεώρησε τον εαυτό σου απίστευτα τυχερό.

Την αγάπη δεν την επιδεικνύουμε.
Την αποδεικνύουμε.

Στην «διαφορετική» δική μου αγάπη λοιπόν, που στην ερώτηση πόσο μ’ αγαπάς η απάντηση είναι «ως τον ουρανό».
Και τα χεράκια του φτάνουν ως τον ουρανό.

Σ’ αγαπάω…
Διαφορετικούλη μου…

Ετικέτες: , ,

Related Posts

Δέσποινα Καταήμη
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

71 shares

See You In FB