Αγάπα με

της Μαρίας Στυλιανού

Αν μ’ αγαπούσες με τον τρόπο μου, έτσι όπως το ονειρεύτηκα, όπως το φαντάστηκα χιλιάδες φορές στο μυαλό μου, φτιάχνοντας όλα εκείνα τα άπειρα τα γεμάτα γοητεία σκηνοθετικά σενάρια, όλα θα έμοιαζαν μαγικά μεταξύ μας. Το έχεις σκεφτεί ποτέ; Μπήκες άραγε στον κόπο;

Πόσες φορές με ανάγκασες να σου πω: «Πάψε επιτέλους να μ’ αγαπάς με τον δικό σου τρόπο, μην με μπερδεύεις, μην μου θολώνεις τον εγκέφαλο με τις μεθόδους σου. Δεν μπορώ να σε παρακολουθήσω, ούτε να νιώσω». Πόσες φορές να σου εξηγήσω; Τι πρέπει να κάνω για να σε πείσω; Γιατί δεν μπορείς να μ’ αγαπήσεις, με τον τρόπο που μ’ αρέσει; Με τον τρόπο που με γεμίζει; Με τον τρόπο που γουστάρω;

Αγάπα με έτσι όπως σ’ αγαπώ κι εγώ. Ατελείωτα, ελεύθερα, δυνατά, παθιασμένα. Μην μου γεμίζεις το κεφάλι με προβλήματα, μη μου θυμίζεις τι θα έπρεπε να κάνω, ξέρω πολύ καλύτερα από εσένα τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνω, δεν είναι αυτός ο ρόλος σου, δεν ψάχνω για γραμματέα. Μη μου ξεπλένεις το μυαλό με την μιζέρια που σε κάνει να νιώθεις η ανασφάλειά σου, δεν φταίω εγώ που δε μεγάλωσες έτσι όπως έπρεπε, δε θα πληρώσω τα λάθη των γονιών σου επειδή σε γέμισαν με απωθημένα. Μη μου φορτώνεις την καρδιά με υπενθυμίσεις τύπου office reminder. Δε θέλω να θυμάμαι όταν είμαι μαζί σου, δε ζούμε για το παρελθόν. Προσγειώσου επιτέλους στο παρόν.

Τσάκωσε τις ευκαιρίες που σου δίνω, προσπάθησε λίγο να με πλησιάσεις, άρχισε να με διαβάζεις, να με καταλαβαίνεις, να με γαληνεύεις, χωρίς να μου λες πολλά χωρίς να πρέπει να σου εξηγώ. Άλλωστε το ξέρεις πως βαριέμαι να δίνω εξηγήσεις, κουράζομαι να μπαίνω στο απολογητικό δωμάτιο στριμωγμένη στο ειδώλιο του κατηγορουμένου, που εσύ σκαρφίστηκες, επειδή βλέπεις μονάχα αυτό που σε συμφέρει. Το νόμισμα έχει πάντα δύο πλευρές, να το θυμάσαι. Μπες λίγο στη διαδικασία να το ψάξεις κι από την άλλη, μπες λίγο στην ψυχή μου. Δεν είναι δύσκολο, ούτε ακατόρθωτο. Με λίγη καλή θέληση, μπορείς, άσχετα αν δεν προσπαθείς, άσχετα αν έχεις μάθει να γίνεται πάντα το δικό σου, γιατί είσαι ένας εγωίσταρος και μισός.

Το θέμα δεν είναι να μου επιβληθείς, έτσι με χάνεις, μην με ανταγωνίζεσαι, πάψε να με αντιμετωπίζεις σαν να είμαι ο εχθρός σου. Άσε στην άκρη αυτή τη μανία σου που σε τυφλώνει, που σε καταστρέφει. Διώξε μακριά την ανασφάλειά σου, τις πανάρχαιες ιδέες και τα ακόμα πιο πανάρχαια πιστεύω σου. Διεκδίκησέ με, αλλά κάνε το με τον τρόπο που μ’ αρέσει. Μην με ξενερώνεις με λόγια περιττά και άσκοπες κινήσεις.

Απλά αγάπα με, αλλά με τον τρόπο που μ’ αρέσει!

Ετικέτες: ,

Related Posts

Μαρία Στυλιανού
by
Previous Post Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

266 shares

See You In FB